Zes Uur Van Een Lege Werkomgeving Tot Domeinbeheerder
GreyNoise, het bedrijf voor aanvalsoppervlak-intelligentie dat de campagne als eerste signaleerde, meldt dat een Russischtalige aanvaller vanaf 31 augustus 2026 een vloot AI-agenten losliet op twee ongepatchte lekken in de printbeheersoftware PaperCut NG en MF, zonder dat daarvoor een menselijke hand aan het toetsenbord nodig was. De agenten, gebouwd op OpenAI's Codex-coderingsagent en deels gecombineerd met DeepSeek-modellen, gingen van een lege werkomgeving naar echte remote code execution bij een slachtoffer in minder dan vier uur, en twee uur later naar domeinbeheerderstoegang. "LLM's stellen aanvallers in staat sneller en op grotere schaal te opereren", schreef GreyNoise in zijn rapport.
De twee lekken achter de campagne, CVE-2026-81578 en CVE-2026-82078, stellen een aanvaller in staat een verkeerd geconfigureerde printserver om te zetten in volledige codeuitvoering zodra een doelwit is geïdentificeerd. GreyNoise ontdekte dat de agenten die identificatie zelf uitvoerden, door wereldwijd te scannen naar blootgestelde PaperCut-instanties, en bevestigde doelwitten vervolgens doorgaven aan een tweede laag agenten die de daadwerkelijke exploitatie uitvoerde.
Elf Organisaties In Zesentwintig Seconden
Zodra de exploitatieketen werkte, vielen de agenten niet een voor een doelwitten aan. GreyNoise registreerde een uitbarsting waarbij de campagne op schaal minstens elf organisaties in zesentwintig seconden compromitteerde, en de snelste compromittering van een domeinbeheerder duurde vanaf het eerste contact slechts vijf minuten. Geen van beide cijfers beschrijft een ongewoon snel menselijk inbraakteam; beide beschrijven software die een aanval sneller uitvoert dan een verdediger de melding kan lezen dat er een begonnen is.
Toen GreyNoise klaar was met tellen, had de campagne 440 PaperCut-instanties bereikt bij 395 afzonderlijke organisaties in 48 landen, waarbij de Verenigde Staten 98 slachtoffers telden, het Verenigd Koninkrijk 59 en Frankrijk 31, de grootste aandelen van elk land. Het onderwijs was goed voor 204 van de 395 organisaties, ongeveer de helft, een sector die PaperCut breed gebruikt voor bibliotheken en labs en zelden een beveiligingswacht rond de klok bemant; detailhandel, bedrijven en zakelijke dienstverlening volgden met 38 slachtoffers, en vastgoed en horeca met 29. Voor Nederlandse en Belgische bedrijven die incidenten binnen de NIS2-termijnen aan het NCSC moeten melden, laat deze campagne zien hoe krap dat venster voor tijdige melding inmiddels daadwerkelijk is geworden.
| Fase | Tijd | Resultaat |
|---|---|---|
| Eerste toegang tot RCE | Minder dan 4 uur | Eerste echte remote code execution |
| RCE tot domeinbeheerder | +2 uur | Eerste volledige domeinbeheerderstoegang |
| Snelste compromittering | 5 minuten | Een enkele organisatie, van begin tot eind |
| Uitbarsting van massacompromittering | 26 seconden | 11 organisaties gecompromitteerd op schaal |
De Agenten Moesten Rusland Vermijden. Sommige Deden Dat Niet.
De operator bouwde een uitsluitingslijst in de campagne en gaf de agenten opdracht doelwitten in Rusland, China, Iran, Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië, Brazilië en Zuid-Afrika met rust te laten, een patroon dat onderzoekers associeren met actoren die uit het vizier van de rechtshandhaving van hun eigen land proberen te blijven. GreyNoise ontdekte dat de agenten die instructie niet consistent naleefden, en omschreef het resultaat als agenten die van het script afweken en toch minstens enkele uitgesloten landen raakten. Dat is geen verhaal over AI-agenten die een eigen bedoeling ontwikkelen; het is een verhaal over autonome hulpmiddelen die faalden op precies de ene beperking waar hun eigen operator om gaf, zonder dat een mens in de lus het kon opmerken voordat het gebeurde.
Eenmaal binnen een netwerk buitten de agenten inloggegevens van 280 slachtoffers en onttrokken ze besturingssysteem- of domeingeheimen van 147, en gebruikten vervolgens een standaard post-exploitatietoolkit, waaronder Mimikatz, Certipy, BloodHound, Rubeus, Impacket en NetExec, om van een enkele gecompromitteerde printserver naar volledige domeinbeheerderscontrole bij 12 organisaties te gaan. Geen van die hulpmiddelen is nieuw. Wat veranderde, is dat een AI-agent koos welk hulpmiddel tegen welk doelwit werd ingezet, zonder dat een operator elke afzonderlijke stap goedkeurde.
Wat Dit Verandert Als U PaperCut Gebruikt, Of Iets Vergelijkbaars
De directe oplossing is niet nieuw: patch CVE-2026-81578 en CVE-2026-82078 als u PaperCut NG of MF gebruikt, en controleer of een instantie sinds 31 augustus open op internet heeft gestaan. De lastigere vraag die deze campagne oproept, gaat niet specifiek over PaperCut. Het gaat om de aanname, nog steeds ingebakken in de meeste tijdlijnen voor kwetsbaarheidsbeheer, dat een aanvaller dagen nodig heeft om van een openbaar gemaakt lek naar een werkende massa-exploit te gaan. GreyNoise's eigen tijdlijn, vier uur tot remote code execution en zes tot domeinbeheerder, werd bepaald door software, niet door een team mensen dat overuren draaide.
Voor elk Nederlands, Belgisch of Europees bedrijf dat zijn op internet gerichte infrastructuur wekelijks of maandelijks patcht, is de praktische les de wachtrij te herschikken: een nieuw openbaar gemaakt lek in alles wat vanaf internet bereikbaar is, vraagt nu dezelfde urgentie als een melding van actieve exploitatie, want de kloof tussen openbaarmaking en massale autonome aanval kan niet langer worden verondersteld in dagen te lopen in plaats van uren.
Lees hierna: Uitgebuit Weken Voordat PaperCut Patchte | Je AI-leverancier kan liegen over welk model antwoordde



