Nikt nie sprawdzi układu w twoim kluczu bezpieczeństwa

Konferencyjny identyfikator właśnie staje się wyjątkiem

DEF CON 34 zaczyna się 6 sierpnia w zachodniej hali centrum kongresowego w Las Vegas, a jego identyfikator nie jest zwykłą migającą pamiątką. Zbudował go Andrew Huang, badacz sprzętu znany jako bunnie, wokół zaprojektowanego przez siebie układu o nazwie Baochip-1x. Organizatorzy opisują go jako pełnoprawną i pierwszą tego rodzaju platformę do sprawdzenia, i wyliczają, do czego ma służyć później: klucz bezpieczeństwa, menedżer haseł, sprzętowy moduł bezpieczeństwa i ładny generator świateł.

Specyfikacja nie jest zabawkowa. Baochip-1x to element TSMC w 22 nanometrach na własnym zestawie masek, mniej więcej cztery milimetry na bok, z procesorem VexRiscv 350 MHz i jednostką zarządzania pamięcią, czterema rdzeniami wejścia i wyjścia 700 MHz, 4 MiB pamięci rezystancyjnej i 2 MiB statycznej, akceleratorami kryptograficznymi, prawdziwym generatorem liczb losowych, siatką ochronną, czujnikami zakłóceń i chronionymi sprzętowo miejscami na klucze. Płytki zakwalifikowane do produkcji leżą w Hsinchu, a kilka tysięcy gołych układów przewidziano na koniec 2026 roku.

Na uwagę właściciela zasługuje tu nie krzem. Zasługuje to, że kilka tysięcy osób zaraz weźmie do ręki klucz bezpieczeństwa, którego budowę może sprawdzić, czego dziś nie może zrobić prawie nikt posiadający klucz bezpieczeństwa.

Do sprawdzenia znaczy tu coś ścisłego i gdzieś się kończy

Twierdzenie jest węższe i ciekawsze, niż zwykle sugeruje otwartość kodu. Huang opracował technikę o nazwie IRIS, czyli podczerwień na miejscu, która światłem podczerwonym ogląda tranzystory układu bez wylutowywania go i niszczenia. Baochip-1x został celowo zamknięty tak, by z nią współgrał. Rzecz nie w tym, że możesz przeczytać projekt. Rzecz w tym, że możesz spojrzeć na fizyczny element w swojej dłoni i sprawdzić, czy nadrukowany wzór jest tym, który powinien tam być.

Huang nazywa swój projekt w większości otwartym i właśnie to zastrzeżenie jest w nim najbardziej wiarygodne. Bloki obliczeniowe są opublikowane do wglądu. Szkielet magistrali, interfejs USB i elementy analogowe, w tym pętla synchronizacji fazy, stabilizatory napięcia oraz pola wejścia i wyjścia, pozostają zamknięte. Jego uzasadnienie jest precyzyjne: wszystkie zamknięte części to w gruncie rzeczy przewody, a dane wchodzące z jednej strony powinny odpowiadać tym wychodzącym z drugiej.

Możesz się nie zgadzać z przebiegiem tej granicy. Nie możesz natomiast uzyskać jaśniejszej odpowiedzi od typowego dostawcy, bo typowy dostawca nie wyznacza granicy w ogóle. Komercyjny bezpieczny element jest zamknięty od pól styków w głąb, a jedynym zapewnieniem jest dokument certyfikacyjny opisujący proces, a nie element leżący na twoim biurku.

Spójrz teraz na to, co masz już przy kluczach

Zrób ten sam test na kotwicach zaufania, od których twoja firma już zależy. Klucze bezpieczeństwa noszone przez administratorów. Moduł zaufanej platformy wlutowany w każdy wydawany laptop. Sprzętowy moduł bezpieczeństwa przechowujący klucze podpisu. Bezpieczny element w terminalach płatniczych przy twoich ladach. Każde z nich istnieje właśnie po to, by być tym, czemu nie musisz już niczego innego wierzyć, a dla każdego twoim dowodem jest słowo dostawcy i certyfikat.

To nie zarzut nieuczciwości ani argument za wymianą czegokolwiek. Większość tych elementów jest dobrze zrobiona, a za systemami certyfikacji stoi prawdziwa praca. Rzecz jest węższa: przyjąłeś niemożliwy do zweryfikowania podzespół dokładnie w tym miejscu architektury, gdzie weryfikacja liczy się najbardziej, i zrobiłeś to, ponieważ dotąd nie było niczego innego do przyjęcia.

Sprawa staje się handlowa, a nie filozoficzna, ponieważ zapewnienie, które posiadasz, dotyczy procesu wytwarzania, a nie konkretnej sztuki, która trafiła do twojej siedziby. Certyfikat mówi, że projekt oceniono. Nie mówi, że układ w tej obudowie jest tym projektem. IRIS jest interesujący, bo bierze się za drugie pytanie, czyli to, które zadałby audytor, gdyby istniało słownictwo, by je sformułować.

Europa zaraz nakaże przejrzystość w niewłaściwej warstwie

Z ciekawostki w punkt planowania zmienia to kalendarz. Rozporządzenie o cyberodporności zaczyna gryźć 11 września 2026 roku, gdy obowiązują obowiązki zgłoszeniowe: wytwórca produktu z elementami cyfrowymi musi przekazać ENISA i właściwemu krajowemu zespołowi reagowania wczesne ostrzeżenie w ciągu 24 godzin od powzięcia wiedzy o aktywnie wykorzystywanej podatności, pełniejsze zgłoszenie w ciągu 72 godzin i raport końcowy w ciągu 14 dni. Wymagania zasadnicze, w tym wykaz materiałowy oprogramowania, wchodzą w życie 11 grudnia 2027 roku.

Czytane razem obie daty pokazują wyraźną nierównowagę. Europa buduje reżim prawny, który w końcu powie ci, jakie oprogramowanie jest w produkcie, z terminem i wskazanym organem. Odpowiednika dla tego, jaki krzem jest w środku, nie ma. Jeśli podatność sprzętowej kotwicy zaufania zostanie wykorzystana w produkcie, który wytwarzasz, twój zegar 24 godzin biegnie przeciwko podzespołowi, którego nigdy nie mogłeś zbadać, a którego dostawca nie jest ci winien równoważnego ujawnienia.

Dla europejskiego wytwórcy ta luka jest ryzykiem terminowym, a nie abstrakcją, bo obowiązek zgłoszenia jest twój, a nieprzejrzystość cudza. Dla firmy, która wyłącznie kupuje, narażenie jest łagodniejsze, ale środek zaradczy ten sam: to, czego nie możesz zweryfikować, powinno przynajmniej być nazwane w umowie.

Pytanie, które warto wysłać w tym tygodniu

Nie przebudowuj niczego wokół konferencyjnego identyfikatora. Baochip-1x robi jednoosobowa spółka z Delaware, finansowana z własnych środków i bez inwestorów zewnętrznych, wytwarzana przez partnera utrzymującego relację z TSMC i celująca w powszechną dostępność pod koniec tego roku. To poważny wysiłek inżynierski na cienkiej podstawie handlowej, a traktowanie go dziś jako opcji zakupowej byłoby złą nauką.

Właściwa kosztuje jeden e-mail. Zapytaj każdego dostawcę kluczy bezpieczeństwa, modułów sprzętowych albo bezpiecznych elementów, jaki niezależny dowód potrafi przedstawić, że układ w dostarczonej sztuce odpowiada opublikowanemu projektowi, i zachowaj to, co wróci. Większość odpowiedzi wskaże schemat certyfikacji, a wiedza o tym jest cenna właśnie dlatego, że to nie jest to samo twierdzenie. Gdy zespół w końcu to wyceni, liczba będzie mała i poznawalna: park 200 kluczy bezpieczeństwa po około 210 złotych za sztukę to pozycja 42 000 złotych, a decyzja, którą wspiera, jest warta więcej.

Czytaj dalej: Otwartymi drzwiami było repozytorium pakietów  |  16.000 firm łączy ryzyko dostawców. Ty nie