Wat Brussel op 3 juni voorstelde
Op 3 juni 2026 presenteerde de Europese Commissie de Chips Act 2.0, opvolger van de wet uit 2023 die meer dan 52 miljard euro aan publieke en private investeringen mobiliseerde en ongeveer 46.000 banen schiep. Europa blijft onder de 10 procent van de mondiale halfgeleiderproductie, en de Commissie verwacht dat de markt tegen 2030 1,37 biljoen euro bereikt, met AI-componenten die zo'n 70 procent van die groei aandrijven.
Het voorstel houdt vier prioriteiten aan: betere investeringsvoorwaarden met vergunningen binnen twaalf maanden, vraagversnellers tussen makers en afnemende sectoren, staatssteun voor First-of-a-Kind-projecten en een business-to-business ketenplatform. Het gaat nu het Europese wetgevingsproces in, dus de tekst verandert voordat hij iemand bindt.
Van subsidierace naar ecosysteem
De Chips Act van 2023 droeg de ambitie van 20 procent van de wereldproductie in 2030 en werd gelezen als een chequeboek-wedstrijd met Washington en Taipei. Branches wierpen tegen dat geld alleen fabrieken bouwt, geen concurrentiekracht. In Nederland zit met ASML in Veldhoven de kroonjuweel van de keten, wat evenveel hefboom als kwetsbaarheid geeft rond exportcontroles.
De Chips Act 2.0 leunt op vraag, vergunningssnelheid en veerkracht in plaats van op kopsteun. Dat is een stillere maar eerlijkere belofte, want een fabriek zonder toegezegde kopers is gestrand kapitaal. Voor wie chips inbouwt in plaats van maakt, weegt de taal over vraagversnellers en Strategic Projects zwaarder dan welk subsidiebedrag ook.
Waarom dit op uw inkoop landt
De meeste eigenaren bouwen nooit een waferfabriek, dus het verleidt om dit als andermans beleid te zien. Dat is de fout. Wanneer Brussel Strategic Projects aanwijst en een ketenplatform opzet, beslist het welke leveranciers voorrang krijgen en welke afhankelijkheden als strategisch risico gelden. Uw stuklijst zit in die kaart, of u die nu volgt of niet.
De veerkrachtimpuls betekent dat karterings- en transparantieplichten de keten afzakken, zoals de Cyber Resilience Act al beveiligingsplichten op hardwareleveranciers duwde. Koopt u industriele besturingen, edge-apparaten of AI-versnellers, dan is de vraag niet meer alleen prijs en levertijd. Het is waar het onderdeel gemaakt wordt en of die herkomst straks als te verminderen afhankelijkheid geldt.
Wat te doen voor de tekst vastligt
Begin met het karteren van uw eigen siliciumblootstelling: welke producten afhangen van chips uit een enkele regio en wat een tekort van zes maanden u zou kosten. Die inventaris helpt hoe de wet ook uitpakt en is precies de invoer waar elke veerkrachtregel om zal vragen.
Volg daarna specifiek de bepalingen over vraagversnellers en Strategic Projects, niet de subsidiekoppen. Dat zijn de clausules die leverancierprioriteit en rapportageplichten bepalen. Wie het leidingwerk leest in plaats van het persbericht noemt straks levertijden terwijl rivalen nog over de subsidies lezen.
Lees hierna: Europa herprijst defensietechniek · Uw AI komt laat aan in Europa
