Meta wil een eigen onderzeekabel naar Denemarken

De aanvraag die Meta zojuist indiende

Edge Cable Holdings USA LLC, een volledige dochteronderneming van Meta Platforms, vroeg op 17 augustus 2026 bij de Federal Communications Commission een landingsvergunning aan voor een nieuwe transatlantische kabel genaamd Aurora, die Manasquan in New Jersey met Blaabjerg in Denemarken zou verbinden.

Een onafhankelijke aanvraag aan de Deense kant bevestigt het project: Arelion Denmark A/S, eigenaar van het landingsstation in Blaabjerg, vroeg in januari 2026 bij het Deense Kystdirektoratet (de Deense kustautoriteit) toestemming om Aurora aan land te brengen, en beschreef de kabel daarbij als "a planned subsea fibre optic telecommunication cable ... linking the United States and Denmark", met een totale lengte van ongeveer 7.269 kilometer - een cijfer dat overeenkomt met wat Meta apart aan de FCC meldde.

Aurora in cijfers

Aurora is ontworpen om ongeveer 7.268 kilometer te overbruggen tussen de twee landingspunten, met 24 vezelparen die elk zijn ontworpen voor een capaciteit van circa 20,7 terabit per seconde, samen goed voor een systeemcapaciteit van ongeveer 497 terabit per seconde.

Meta vraagt de FCC om de vergunning voor november 2026 te verlenen, zodat de streefdatum van januari 2028 haalbaar blijft - volgens de aanvraag een strak maar niet ongewoon tijdschema voor een project van deze omvang.

Waarom Blaabjerg, waarom nu

Blaabjerg is geen nieuw adres voor Meta's onderzeese ambities: het bedrijf laat er al de kabel Havfrue aan land komen, gebouwd samen met Aqua Comms, Google en Bulk Infrastructure en in gebruik sinds 2020, en de aanvraag voor Aurora stelt voor om bestaande gestuurde boringen (horizontal directional drilling) en strandinfrastructuur op de locatie te hergebruiken in plaats van nieuwe aan te leggen.

De westkust van Denemarken is een van de meest geconcentreerde datacentercorridors van Europa geworden, mede dankzij een stroomnet dat sterk op windenergie leunt, en een directe hogecapaciteitslijn die midden in die corridor aan land komt, geeft Meta's eigen faciliteiten als eerste toegang tot de nieuwe capaciteit, voordat enige andere koper er zelfs maar naar kan kijken.

Van gehuurde capaciteit naar eigen ruggengraat

Aurora zet een patroon voort dat al zichtbaar is in andere onderzeese aanvragen van Meta, waaronder de kabel Bifrost in de Stille Oceaan en het wereldomspannende project Waterworth dat Meta in 2025 aankondigde: het bedrijf bouwt en bezit steeds vaker zelf transatlantische capaciteit, in plaats van groothandelsbandbreedte te kopen van telecomconsortia.

Ingediend als non-common-carriersysteem, volgens dezelfde structuur die Meta voor Bifrost gebruikte, zou Aurora Meta toelaten om capaciteit eerst te reserveren voor het eigen platform en slechts individueel onderhandelde vezelparen aan derden aan te bieden, een opzet die prijzen en toegangsvoorwaarden privé houdt in plaats van gepubliceerd.

Wat dit betekent voor Europese operators

Europese bedrijven die transatlantische bandbreedte huren of peering- en transitovereenkomsten onderhandelen, doen dat steeds vaker met partijen die tegelijk hun eigen parallelle capaciteit bouwen, eerst gereserveerd voor eigen gebruik - een dynamiek die ook merkbaar is bij AMS-IX in Amsterdam, een van de grootste internetknooppunten ter wereld, waar veel Europees transitverkeer doorheen loopt.

Operators die afhankelijk zijn van gehuurde onderzeese bandbreedte naar de Deense datacentercorridor moeten de gevraagde vergunningsdatum van november 2026 als een te volgen ijkpunt behandelen, want vezelparen die Meta niet voor het eigen platform reserveert, komen eerder als individueel onderhandelde dark fiber op de markt dan als capaciteit die gelijk aan iedereen wordt verkocht.

Lees hierna: Meta koppelt AI-manifest aan datacenterpitch  |  Een AI-datacenter kost nu vijftig miljard dollar