Numer sprawy, pięć powłok i start w 2028 roku

24 lipca Amazon złożył w amerykańskiej komisji łączności wniosek SAT-LOA-20260601-00224. Dokument prosi o zgodę na wyniesienie do 5105 satelitów na niską orbitę okołoziemską w systemie, który Amazon nazywa Leo Direct-to-Device. Ma on docierać do zgodnych telefonów i urządzeń noszonych bez anteny satelitarnej, terminala czy sprzętu pośredniczącego. Wdrożenie miałoby się rozpocząć w 2028 roku.

Szczegóły techniczne są niezwykle precyzyjne jak na przedsięwzięcie tak odległe. Konstelacja rozkłada się na pięć powłok: 580 kilometrów przy nachyleniu 55,7 stopnia, 560 kilometrów przy 58,2 stopnia, 510 kilometrów przy 56,3 stopnia, 570 kilometrów przy 73 stopniach oraz 540 kilometrów przy 84 stopniach, przy czym ostatnia jest niemal biegunowa i obejmuje daleką północ. Pojedyncze satelity mają przewidzianą żywotność od sześciu do ośmiu lat. Łącze z telefonem wykorzystuje pasmo L i pasmo S, natomiast pasma Ka i V przenoszą ruch do stacji naziemnych.

Amazon nie zaczyna od zera. Ponad 390 satelitów szerokopasmowej konstelacji Leo krąży już po orbicie, a jako partnerów firma wymienia Vodafone, DirecTV, Herotel w Republice Południowej Afryki oraz australijską National Broadband Network. Opisana usługa obejmuje wiadomości, głos, dane mobilne, łączność ratunkową, połączenia w pojazdach i ruch maszynowy. Wśród urządzeń docelowych wymieniono zgodne modele iPhone'a i Apple Watcha.

Częstotliwości należą do kogoś innego do 2027 roku

Czytany obok pasma, które zakłada, wniosek zmienia charakter. Amazon nie prosi regulatora o nowy przydział. Zamierza nadawać na 1,6 i 2,4 gigaherca w Stanach Zjednoczonych oraz na 1,5 i 1,6 gigaherca poza nimi, a to są licencje Globalstar. Amazon kupuje Globalstar w transakcji wycenianej na około 11 miliardów dolarów, blisko 10 miliardów euro, a jej zamknięcie przewidziano na 2027 rok.

Właśnie tutaj przesuwa się ryzyko. Program satelitarny zwykle się opóźnia, bo brakuje rakiet, produkcja się ślimaczy albo regulator zadaje niewygodne pytania o śmieci orbitalne. Tutaj wiążące ograniczenie leży wcześniej w łańcuchu i w zupełnie innym budynku: w postępowaniu antymonopolowym i w przeniesieniu licencji przy dużym przejęciu. Jeśli to postępowanie się przeciągnie albo przyniesie warunki, konstelacja nie wystartuje po prostu zgodnie z planem w pasmo, którego wolno jej używać. Decyzja regulatora z kwietnia 2026 roku w sprawie łączności wprost do urządzenia odrzuciła już konkurencyjne wnioski o dostęp do widma i właśnie dlatego kupno działającego posiadacza licencji okazało się szybsze niż staranie o nowy przydział.

Obraz konkurencji raczej potwierdza ten wniosek, niż go łagodzi. Rocket Lab zapłacił 8 miliardów dolarów za Iridium, a SpaceX prowadzi dziś Direct to Cell na częstotliwościach sieci partnerskich. Programy te różni nie umiejętność budowania satelitów, lecz to, kto już posiada albo kupił ruchome pasmo satelitarne, które regulatorzy pozwolą skierować na telefony konsumenckie. Sprzęt staje się zwykłym towarem. Aktywem jest licencja.

Co w tym kwartale powinno trafić do planu ciągłości

Praktyczny błąd, który dziś leży w zasięgu ręki, to traktowanie 2028 roku jako daty pokrycia. To data rozpoczęcia wdrożenia konstelacji liczącej do 5105 satelitów, której podstawa częstotliwościowa wciąż zależy od niezamkniętej transakcji. Pięć powłok orbitalnych nie zapełnia się w rok. Realistyczne założenie dla użytecznej i objętej umową łączności bezpośredniej w Europie wskazuje na początek lat trzydziestych, a każda redundancja, którą zamierzaliście wyłączyć na podstawie nagłówka o 2028 roku, powinna zostać na miejscu. Na Podlasiu i w Bieszczadach dziura w zasięgu przy drodze powiatowej nie zniknie w tej dekadzie dzięki satelicie.

Druga i pilniejsza konsekwencja dotyczy zakupów, a nie harmonogramu. Łączność wprost do urządzenia nie jest sprzedawana firmom jako samodzielna usługa satelitarna. Przychodzi przez operatora komórkowego i dlatego lista partnerów waży więcej niż liczba satelitów. Dla europejskiego przedsiębiorstwa oznacza to, że przyszłe warunki handlowe zostaną ustalone wewnątrz umowy z Vodafone lub jej odpowiednikiem, wynegocjowane przez operatora i przedstawione wam jako opcja na fakturze, która już istnieje. Moment na wywarcie wpływu to odnowienie umowy ramowej, a nie start usługi.

Jest węższa grupa, dla której wniosek zmienia rachunek wcześniej. Kto prowadzi prace w terenie, floty logistyczne, odległe obiekty albo rozproszone czujniki tam, gdzie naziemnego zasięgu naprawdę brakuje, powinien zapytać, ile płaci dziś za wyspecjalizowany sprzęt łączności satelitarnej o cyklu wymiany sięgającym poza 2028 rok. Sprzęt kupiony teraz z pięcioletnią amortyzacją będzie jeszcze w księgach, gdy na rynek trafi rozwiązanie wbudowane w sam telefon. To decyzja specyfikacyjna do podjęcia świadomie, a nie zakup do odłożenia.

Czytaj dalej: Okno wyjścia trwa 31 dni, a nie sześć miesięcy  |  Amazon Leo przekracza 375 satelitów na orbicie