Dwa tygodnie, setki portów
Kotaku podało 9 października, że w około dwa tygodnie pojawiły się setki emulatorów i gier stworzonych metodą vibe codingu i zdekompilowanych przez AI, a falę przypisuje Claude Opus 5.5.
Autor Lewis Parker pisze, że przeglądarkowe porty Call of Duty: Black Ops, Halo: Combat Evolved, Grand Theft Auto: Vice City, Skate 3 i The Simpsons: Hit and Run wydają się działać bardzo dobrze. Jeden z czterech portów Halo, które wypróbował, miał działające serwery online. Większość gier pochodzi z ery PlayStation 2 lub 3. PS3 miało około 512 megabajtów pamięci, zauważa Parker, a jego własna przeglądarka zajmowała około 1200. Jego teza jest taka, że pamięć od dawna nie ogranicza portów przeglądarkowych, a Claude Opus 5.5 to AI, które można zostawić na noc, by zdekompilowało grę.
Dekompilacja to nie emulacja
Dekompilacja zamienia kod maszynowy gry z powrotem w czytelny kod źródłowy, a to inna praca niż emulowanie konsoli, na której gra działała.
Heise opisuje zwykłą drogę. Zespoły fanów robiły to ręcznie, na przykład dla klasyka N64 GoldenEye 007, a gracze wyciągają dane gry z własnej kopii. Z kodu źródłowego można potem zbudować natywne porty. Dla przeglądarki kod bywa tłumaczony na WebAssembly, dzięki czemu gra działa lokalnie w karcie, a nie jest strumieniowana z serwera. Takie projekty trwały miesiące lub lata, a modele językowe, takie jak Opus 5.5, mogą je ogromnie przyspieszyć, mówi heise.
Heise ostrzega też, że często nie wiadomo, ile AI jest w każdym projekcie. Przeglądarkowa wersja Halo, którą opisuje, została opublikowana pod koniec września przez jednego programistę, opiera się na cudzej pracy dekompilacyjnej, nie dostarcza danych gry i każe graczom wskazać obraz własnej płyty Xbox. Nie każdy port ma taką kontrolę, a wiele z nich uruchamia się od razu.
Żądania usunięcia i podzielona scena fanów
Wydawcy reagują, a scena fanów, która zbudowała te narzędzia, jest podzielona. Według heise firmy takie jak Activision najwyraźniej odpowiadają żądaniami usunięcia i wezwaniami do zaprzestania. Część wpisów w mediach społecznościowych i filmów z ostatnich dni nie da się już otworzyć, a niektóre porty przeglądarkowe zdjęto z sieci. Kotaku spodziewa się dużo pracy dla działów prawnych wydawców takich jak Take-Two i Microsoft i pyta, co powstrzyma kogokolwiek przed ponownym napisaniem kolejnej wersji metodą vibe codingu.
Nie wszyscy, którzy pracują przy starych grach, to witają. DarioSamo, twórca nieoficjalnej wersji PC Banjo-Kazooie o nazwie Banjo: Recompiled, odciął się na początku października od wygenerowanego przez AI portu Banjo-Tooie opartego na narzędziach jego zespołu, mówiąc, że nie ma powodu spieszyć się z byciem pierwszym z nimi przy starych grach dostępnych od dziesięcioleci. Weteran open source Eric S. Raymond, jak zauważa heise, długo uważał gry za ostatnią ostoję zamkniętego oprogramowania i napisał, że jeśli AI potrafi zamieniać gry z powrotem w kod źródłowy, nic nie jest bezpieczne przed inżynierią odwrotną. Heise dodaje, że takie porty mogłyby pomóc zachować tytuły, które nie są już dostępne.
Co o dekompilacji mówi prawo UE
Wyjątek UE dotyczący dekompilacji jest wąski. Artykuł 6 dyrektywy o ochronie programów komputerowych (2009/24/WE) pozwala zdekompilować program bez zgody uprawnionego tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, by niezależnie stworzony program mógł z nim współdziałać.
Osoba dekompilująca musi mieć prawo do używania kopii, potrzebne informacje nie mogły być wcześniej łatwo dostępne, a praca musi ograniczać się do części koniecznych dla interoperacyjności. Artykuł zakazuje też używania zdobytej wiedzy do tworzenia programu w istocie podobnego w swojej formie wyrazu lub do innych działań naruszających prawa autorskie.
Na pierwszy rzut oka pełny port komercyjnej gry nie wydaje się użyciem, które opisuje ten artykuł, choć wyłapywanie anonimowych portów to problem praktyczny. To prosta lektura tekstu, a nie porada prawna, a o sprawach rozstrzygają sądy krajowe.
Co założyć o własnym pliku binarnym klienta
Każde studio i każdy dostawca oprogramowania, który dostarcza plik binarny klienta, powinien planować tak, jakby kod dało się odtworzyć jako czytelny kod źródłowy.
| Warstwa | Trafia na komputer gracza | Co pokazują relacje |
|---|---|---|
| Skompilowany kod gry | Tak | Odtworzony jako czytelny kod źródłowy, a według heise modele językowe przyspieszają pracę, która trwała miesiące lub lata |
| Dane gry, takie jak grafika i dźwięk | Tak | Port Halo opisany przez heise nie dostarcza żadnych, a gracze podają obraz własnej płyty |
| Serwery online | Nie | Kotaku znalazło działające serwery online przy jednym z czterech portów Halo, które wypróbowało |
To odsuwa wartość od pliku wykonywalnego. Konta, zakupy i treści na żywo, które naprawdę działają na twoich serwerach, nie dadzą się skopiować z pobranego pliku, a licencje, aktualizacje i szybki proces usuwania chronią resztę. Uwaga Kotaku o działających serwerach przy jednym porcie Halo jest ostrzeżeniem, że nie można zakładać, iż warstwa sieciowa pozostanie poza zasięgiem.
Zaplanuj na to zasoby już teraz: wyznaczoną osobę, która w ciągu doby złoży żądania usunięcia, listę tego, co leży po stronie serwera, i model licencjonowania niezależny od utrzymania pliku binarnego w tajemnicy.
Czytaj dalej: Anthropic pobiera opłaty za zablokowane zapytania | Sąd apelacyjny odrzuca fair use w sprawie Ross
