Een bitcoinmijn is nu 121 megawatt aan AI

Wat Bitdeer werkelijk ondertekende

Bitdeer kondigde een colocatie- en dienstenovereenkomst van 16 jaar aan voor zijn Tydal-campus in Noorwegen, gesloten via de dochteronderneming Tydal Data Center AS met Volta Tydal AS als huurder. De gecontracteerde kritieke belasting bedraagt 121 megawatt IT-capaciteit tegenover geschat 133 bruto megawatt, met een ontwerpwaarde voor energieverbruikseffectiviteit van ongeveer 1,1 en volledig gevoed door hernieuwbare waterkracht. De aanvankelijk gecontracteerde opbrengst is 4,7 miljard dollar over de basistermijn, en een verlengingsoptie van acht jaar zou het potentiële totaal naar 8,0 miljard dollar over 24 jaar brengen. Bitdeer noemde Dell Technologies als technologieleverancier en bevestigde grafische processoren van NVIDIA over de volle 121 megawatt.

Bitdeer omschreef de klant van zijn tegenpartij alleen als een toonaangevend AI-laboratorium. Bloomberg meldde dat dat laboratorium Anthropic is en dat Anthropic zich heeft verbonden aan ongeveer 10 miljard dollar rekencapaciteit bij Volta, een bedrijf dat begin 2026 werd opgericht door bestuurders uit Brookfield en dat 300 miljoen dollar ophaalde bij een waardering van 2,4 miljard. De oplevering is gefaseerd: eerste fase voor 31 december 2026, tweede voor 31 maart 2027, en twee extra datazalen van 47 bruto megawatt beoogd voor de tweede helft van 2027. De kredietdekking loopt tot 1,3 miljard dollar aan kredietbrieven van J.P. Morgan en een andere grote instelling, tegenover ongeveer 500 miljoen dollar resterende investeringen.

De rekensom achter 202 dollar per kilowatt per maand

Bitdeer gaf het gemiddelde tarief als 202 dollar per kilowatt per maand. Dat cijfer is het waard met de hand na te rekenen, want het sluit de hele overeenkomst. Bij 121.000 kilowatt gecontracteerde belasting komt 202 dollar per maand uit op ongeveer 293 miljoen dollar per jaar, en 16 jaar daarvan is ruwweg 4,69 miljard, dus de gemelde 4,7 miljard. Per megawatt bedraagt de huur ongeveer 2,42 miljoen dollar per jaar.

De bepalende clausule is dat elektriciteit apart en tegen kostprijs wordt vergoed. De huur betaalt het gebouw, de koeling, de aansluiting en de exploitatie, en de energierekening komt er bovenop. Zo komt een verhuurder aan een verwachte netto bedrijfsmarge van bijna 90 procent: hij heeft een lijfrente over 16 jaar verkocht en vrijwel geen blootstelling behouden aan de prijs van het goed dat de lopende kosten van de huurder domineert.

Daartegenover staat dat 121 megawatt continue belasting bij volledige benutting ongeveer 1,06 terawattuur elektriciteit per jaar is. De huurder heeft ermee ingestemd het omhulsel 16 jaar te betalen en gedurende die hele periode op te nemen wat een terawattuur per jaar op de Noordse markt kost. Wie de Europese energieprijzen sinds 2021 heeft gevolgd, herkent welke kant van dit contract de schommeling draagt.

Waarom een mijn de snelste route naar 121 megawatt was

Het detail dat het meest telt haalde geen enkele kop: Bitdeer wint bitcoin en Tydal is gebouwd als mijncampus. Mijnbedrijven hebben jaren besteed aan het verwerven van precies dat wat een AI-laboratorium nu nodig heeft en niet snel kan krijgen, namelijk een grote, onder spanning staande, toegestane netaansluiting op een plek met goedkope vaste energie. De aansluiting was er al. Wat veranderde is de huurder.

Dat herformuleert het capaciteitsvraagstuk. Wie in de meeste Europese markten 121 megawatt nieuwe netaansluiting wil, kijkt naar een rij van jaren en in verschillende landen naar een rij die in de overbelaste regio's feitelijk gesloten is voor nieuwe grote belastingen. Wie een bestaande grote industriële belasting koopt of huurt, neemt het aansluitcontract over en slaat de rij helemaal over. Bitcoinwinning, aluminiumsmelten en oudere zware industrie zijn vanuit deze hoek voorraden toegestane megawatts. Noorwegen heeft goedkope waterkracht, maar goedkope energie was nooit de schaarse invoer: een levende aansluiting daarop wel. In Nederland is hetzelfde patroon zichtbaar in de netcongestie, waar delen van het land voor nieuwe grootverbruikers op slot zitten.

Wat een Europese exploitant hieruit moet meenemen

De eerste praktische les is procedureel. Stel vast, voordat u een nieuwe aansluiting aanvraagt, wat er in uw omgeving al is aangesloten en of dat volledig wordt gebruikt. Locaties met verlopen of gedeeltelijk gebruikte industriële capaciteit zijn de kortste weg naar energie, en de transactie is een huurovereenkomst of een overname en geen aanvraag. Dat is een vraag voor bedrijfsontwikkeling en niet voor techniek, en daarom komt zij meestal op het verkeerde bureau terecht.

De tweede les gaat over wie nu de prijs bepaalt. Een tarief van 202 dollar per kilowatt per maand met doorbelaste energie, voor 16 jaar ondertekend door een bedrijf dat achttien maanden geleden niet bestond en gedekt door 1,3 miljard dollar aan bankpapier, is het niveau waarop de markt voor vaste hernieuwbare capaciteit in Europa ruimt wanneer de koper een AI-laboratorium is. Elke Europese fabrikant of exploitant van datacentra die naar dezelfde aansluitingen dingt, biedt nu tegen dat getal. De beperking van deze transactie waren nooit turbines of transformatoren. Het was de vraag of een bank zestien jaar achter een jonge huurder zou gaan staan, en twee deden dat.

Lees hierna: Texas zette 474 gigawatt achter een audit  |  De turbines gaan er in 2027 uit, niet dit jaar