Twee procedures, in tegengestelde richting ingediend
Op vrijdag 31 juli 2026 maakten gouverneur Kathy Hochul en procureur-generaal Letitia James bekend dat New York Kalshi had aangeklaagd wegens het exploiteren van een illegaal kansspelbedrijf. De staat stelt dat het bedrijf weddenschappen aanneemt zonder registratie bij de New York State Gaming Commission, dat de uitkomsten die op het platform worden verhandeld meer van toeval dan van vaardigheid afhangen, en dat het gebruikers van 18 tot 20 jaar liet handelen in een staat die minimaal 21 jaar eist. James vatte het standpunt in één zin samen: "No matter what they call themselves, prediction markets like Kalshi are gambling platforms, plain and simple."
Diezelfde dag stapte de federale overheid naar de rechter tegen New York. De Commodity Futures Trading Commission en de Verenigde Staten vroegen een andere federale rechtbank om New York tijdelijk te verbieden procedures tegen Kalshi en andere onder CFTC-toezicht staande ondernemingen te starten of voort te zetten. Hun argument is dat de Commodity Exchange Act de CFTC exclusieve bevoegdheid geeft over gebeurteniscontracten op federaal gereguleerde beurzen, en dat dit voorrang heeft op het kansspelrecht van de staten.
Het is niet de eerste ronde. Op 8 juli 2026 wees een federale rechter Kalshi's eigen poging af om het optreden van New York te blokkeren, waarna het bedrijf in beroep ging. Wat op 31 juli veranderde, is wie het argument draagt. Kalshi verloor toen het zelf een beroep deed op voorrang van federaal recht; drie weken later voert haar toezichthouder dat argument, en rechtstreeks tegen de staat.
Het bedrag is opgebouwd uit de hele onderneming
New York vraagt een rechterlijk bevel dat de exploitatie stillegt, teruggave van alle daarmee behaalde winsten, boetes ter hoogte van driemaal die winsten, schadeloosstelling van gebruikers die op het platform hebben gehandeld, en een sanctie van 100.000 dollar voor elke poging om sportweddenschappen aan te bieden. Uit die onderdelen ontstaat het bedrag dat de zaak begeleidt: minstens 36 miljard dollar. De schadeloosstelling wordt gevraagd voor gebruikers in het hele land, niet alleen voor die in New York.
Dat is het mechanische verschil tussen een nalevingsfout en een kwalificatiefout. Een nalevingsfout wordt afgemeten aan de overtreding: een te late melding, een ontbrekende beheersmaatregel, een boete in verhouding tot het verzuim. Een kwalificatiefout wordt afgemeten aan de activiteit, want als het gedrag nooit rechtmatig was, geldt elke eenheid omzet die het opleverde als terug te geven winst. De vermenigvuldiging doet de rest. Driemaal een onrechtmatige winst is een andere orde van blootstelling dan een percentage van de omzet.
Hochul plaatste het als een kwestie van gelijke spelregels en verklaarde dat Kalshi "has chosen to ignore New York's gaming laws, which exist to protect consumers, prevent problematic gambling, deliver funding for critical public services, and ensure that every company plays by the same rules." Wat een rechter uiteindelijk beslist, is open; de les zit in de opbouw van de vordering. De omvang van de eis hangt af van hoe lang het product werd aangeboden, niet van hoe ernstig het zich misdroeg.
Europa beantwoordde de kwalificatievraag in juli
De Europese Autoriteit voor effecten en markten publiceerde op 3 juli 2026 een openbare verklaring over de vraag of de nationale productinterventiemaatregelen voor binaire opties ook gelden voor gebeurteniscontracten. Het antwoord luidde dat niet elk gebeurteniscontract een financieel instrument is, maar dat contracten waarvan de vraag betrekking heeft op een onderliggende waarde uit deel C(4) tot en met (10) van bijlage I van MiFID II daaronder vallen, en dat het derivaten zijn omdat de uitbetaling binair is. Een vast bedrag of niets, beslist door een ja of een nee, is precies de vorm die de regels al beschrijven.
Zodra een contract binnen die definitie valt, is de particuliere markt bij voorbaat gesloten. De nationale maatregelen die volgden op het Europese verbod op binaire opties voor particulieren verbieden het aanbieden, distribueren of verkopen van die producten aan niet-professionele beleggers. Aanbieden aan professionele of institutionele cliënten blijft mogelijk, maar vereist een vergunning als beleggingsonderneming onder MiFID II. Geen van beide routes staat open voor een platform dat helemaal geen Europese vergunning heeft.
De Commissie raadpleegt daarnaast over de behandeling van predictiecontracten binnen haar herziening van het regime voor cryptoactiva, met een termijn tot 30 september 2026. Het Europese standpunt is dus niet afgerond. Het werkt echter al, en dat is het deel dat telt voor wie ervan uitgaat dat een regeling pas echt wordt zodra iemand er op is aangesproken.
Eén product, twee toezichthouders en een vergunning die geen van beide beantwoordt
Negen Europese kansspelautoriteiten, uit België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Polen, Portugal, Spanje en Zwitserland, kondigden op 17 juni 2026 gecoördineerd optreden aan tegen predictiemarktplatforms zonder vergunning, samenvallend met de start van het WK voetbal. Zij wezen op de permanente toegang, het ontbreken van inzet- en tijdslimieten, zwakke leeftijds- en identiteitscontroles en het risico op schade bij jongvolwassenen. Verschillende nationale autoriteiten hadden al gehandeld: Polymarket is geblokkeerd in Frankrijk, België, Polen, Portugal, Roemenië en Hongarije, en de Spaanse toezichthouder legde zowel Polymarket als Kalshi stil wegens exploitatie zonder vergunning.
Zet het antwoord van het effectenrecht en dat van het kansspelrecht naast elkaar en het structurele probleem verschijnt. Een Europese vergunning als beleggingsonderneming zou de effectentoezichthouder tevredenstellen en zou de kansspelautoriteit niet beantwoorden, die een andere wet op dezelfde transactie toepast. Een nationale kansspelvergunning zou de omgekeerde werking hebben. De twee kwalificaties komen onafhankelijk tot stand, door verschillende autoriteiten, aan de hand van verschillende definities, en geen van beide hoeft voor de andere te wijken. Halverwege dit jaar opereerde geen van de grote platforms via een vergunde Europese entiteit.
Het Amerikaanse gevecht gaat over welke toezichthouder het product bezit. De Europese positie is harder, want er hoeft niemand te winnen: hetzelfde contract kan tegelijk een financieel instrument zijn voor de ene autoriteit en kansspel voor de andere, en een aanbieder kan op beide fronten kwetsbaar zijn terwijl zijn vergunning echt is. Kalshi heeft een vergunning. Niemand betwist dat. Wat de zaak in New York toetst, is of vergund zijn door de ene autoriteit een antwoord vormt op een tweede die de vergunning nooit heeft afgegeven.
Wat u nagaat voordat uw product tussen twee definities valt
Dit reikt veel verder dan predictiemarkten. Dezelfde structuur duikt op waar een product tussen twee regelwerken zit: een rendementsfunctie die een effectentoezichthouder als fonds kan lezen, een garantie die een verzekeringstoezichthouder als risicodraging kan lezen, een uitgestelde betaling die een kredietautoriteit als lening kan lezen, een werkinstrument dat een medisch hulpmiddel wordt zodra het een diagnose voorstelt. Steeds heeft de aanbieder een echte vergunning, en de vraag is of die het gedrag dekt waar een tweede autoriteit naar kijkt.
De praktische toets is niet of u vergund bent, maar hoeveel autoriteiten hetzelfde gedrag kunnen bereiken. Schrijf de lijst op. Noteer per autoriteit welke definitie zij zou toepassen, of uw huidige vergunning die definitie aanspreekt, en hoe de sanctie eruitziet als het antwoord nee is. Waar de sanctie teruggave van winst is in plaats van een boete, groeit de blootstelling met elke maand gewone bedrijfsvoering, en dan is wachten niet neutraal.
De tweede vraag is territoriaal bereik. New York eist schadeloosstelling voor gebruikers in het hele land van een bedrijf dat daar volgens de staat nooit rechtmatig is aangeboden. Onder Europese regels is de vergelijkbare drempel of u naar een lidstaat toe verkoopt, niet waar u gevestigd bent. Loopt uw groeiplan via klanten uit een land waar u niets houdt, dan speelt de kwalificatievraag daar al, of iemand u daarover heeft geschreven of niet.
Lees hierna: Uw leverancier bepaalt wanneer uw 72 uur ingaat | Reparatieplicht raakt vandaag al verkochte toestellen



