Revolut voegt Frankrijk toe als tweede EU-bankbasis

Frankrijk geeft groen licht na gezamenlijke toetsing door ACPR en ECB

Op 10 augustus 2026 rondde de ACPR, de bankentoezichthouder binnen de Banque de France, de beoordeling af van Revoluts aanvraag voor een Franse bankvergunning, en de Raad van Bestuur van de Europese Centrale Bank keurde het besluit om die te verlenen formeel goed. De vergunning gaat naar een nieuwe rechtspersoon, Revolut Bank S.A., niet naar de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde groep als geheel, en het gaat om een volledige bankvergunning, geen upgrade van een vergunning voor elektronisch geld of een betaalinstelling.

De procedure verdient aandacht omdat die verklaart waarom deze datum zwaarder weegt dan een gewoon persbericht. Een nationale toezichthouder doet het feitelijke toezichtswerk, maar bij een bank van Revoluts omvang ligt de definitieve beslissing bij de Raad van Bestuur van de ECB, hetzelfde orgaan en dezelfde procedure die ook voor de grootste banken in de eurozone geldt. Dat is een aanmerkelijk hogere lat dan de paspoortregeling waarop Revolut tot nu toe in Frankrijk steunde, en het verklaart waarom meerdere onafhankelijke bronnen binnen enkele uren op dezelfde datum en dezelfde toezichtsvolgorde uitkwamen.

De Litouwse vergunning was nooit bedoeld als enige

Tot deze week was Revoluts enige volledige EU-bankvergunning afkomstig van de Litouwse centrale bank, verleend in december 2018, en Revolut Bank UAB fungeerde sindsdien als paspoortbasis voor het bankbedrijf van de groep in de hele Europese Economische Ruimte. Frankrijk, met ongeveer 7 miljoen Revolut-klanten, is een van de grootste EU-markten van de groep, maar formeel liep elke toezichtsbeslissing over die Franse rekeningen via Vilnius in plaats van Parijs.

Dat is eerder een structurele afhankelijkheid dan kritiek op het Litouwse toezicht, en dat is precies wat deze aankondiging verandert. Een enkele nationale toezichthouder achter een bankbedrijf in meerdere landen is een concentratiepunt van risico, ongeacht het trackrecord van die toezichthouder. Een tweede volledige vergunning in een tweede lidstaat schaft het ECB-toezicht niet af, want de ECB blijft boven beide entiteiten staan, maar het betekent wel dat Revoluts EU-bankbedrijf niet langer afhangt van een enkele nationale autoriteit en een enkel depositogarantiestelsel voor de volledige voetafdruk.

Wat Frankrijk ontgrendelt: krediet, hypotheken, gereguleerd sparen

De Franse vergunning laat Revolut Bank S.A. producten rechtstreeks aanbieden die onder de Litouwse paspoortregeling niet direct mogelijk waren, waaronder consumptief krediet, hypothecaire leningen en gereguleerde Franse spaarproducten zoals het fiscaal voordelige Livret A en LDDS. Franse klanten schakelen bovendien geleidelijk over van het Litouwse depositogarantiestelsel naar het Franse Fonds de Garantie des Depots et de Resolution, een nationale in plaats van een grensoverschrijdende regeling.

Volgens Revolut begint de migratie in Frankrijk en breidt die zich vervolgens in volgorde uit naar Duitsland, Ierland, Italie, Portugal en Spanje, terwijl Revolut Bank UAB tijdens die overgang de rest van de Europese Economische Ruimte blijft bedienen. Revolut telt bijna 30 miljoen klanten in West-Europa en meer dan 75 miljoen wereldwijd, cijfers die bij dit vergunningsverhaal horen en niet bij de aparte berichtgeving over een mogelijke aandelenverkoop door Storonsky, een afzonderlijke bedrijfsgebeurtenis die elders wordt behandeld.

Parijs wordt hoofdkantoor voor West-Europa

Revolut zegt het afgelopen jaar meer dan 1 miljard euro te hebben geinvesteerd en ruim 600 banen in West-Europa te hebben gecreeerd, en de Franse goedkeuring maakt de weg vrij voor een nieuw regionaal hoofdkantoor in Parijs dat in 2027 opent. Het moment valt in een druk toezichtsjaar voor de groep, die in maart 2026 ook een Britse bankvergunning kreeg en in juli 2026 een vergunde bankentiteit in Australie lanceerde.

De keuze voor Parijs als West-Europese basis, in plaats van Frankfurt of Dublin, is op zichzelf een signaal over waar Revolut zijn grootste gereguleerde groei de komende jaren verwacht. Het betekent ook dat de groep nu echt een tweede zitplaats aan tafel heeft bij een belangrijke toezichthouder in de eurozone, niet alleen een tweede adres.

De les over leveranciersconcentratie voor EU-bedrijven

Niets van dit alles is beleggingsadvies, en het zegt niets over de waardering van Revolut of de aparte geruchten over een aandelenverkoop door de oprichter. Wat het wel zegt, gaat over operationeel risico voor elk bedrijf dat bankiert bij Revolut, of dat een neobank overweegt als bankleverancier. Een leverancier wiens hele EU-balans verantwoording aflegt aan een enkele nationale toezichthouder draagt een concentratierisico van dezelfde categorie als een enkele cloudregio of een enkele betaalverwerker, een risico dat pas in een leveranciersbeoordeling opduikt als iemand eraan denkt het te vragen.

Een tweede volledige vergunning onder een tweede toezichthouder en een tweede depositogarantiestelsel is een reele vermindering van die concentratie, vergelijkbaar met een bedrijf dat een tweede cloudleverancier toevoegt in plaats van op een enkele te vertrouwen. Voor een finance- of treasuryteam dat een neobankrelatie doorlicht, is 'welke toezichthouder, of toezichthouders, staan garant voor de balans van deze leverancier' inmiddels een even terechte vraag als 'welke regio host de infrastructuur van deze leverancier', en tot 10 augustus 2026 was het eerlijke antwoord voor Revoluts EU-bedrijf een enkel land.

Lees hierna: Storonsky's 29% al 145 miljard waard bij 500 miljard  |  Revolut is meer waard dan een bank van 335 jaar