Nitin Jayakrishnan verkocht het softwarebedrijf en haalde daarna geld op voor het werk

Freehand maakte op 29 juli bekend 75 miljoen dollar te hebben opgehaald in een Series B onder gezamenlijke leiding van Battery Ventures en NewRoad Capital Partners, met deelname van PSP Growth, het vehikel van voormalig minister van Handel van de Verenigde Staten Penny Pritzker, en van Nexus Venture Partners. Het bedrijf uit San Francisco heeft daarmee in totaal 100 miljoen dollar opgehaald, na een Series A van 25 miljoen in maart 2024. Crunchbase meldde dat de waardering niet openbaar is gemaakt en dat de topman sprak van een duidelijke stap omhoog.

De oprichters kenden dit terrein al, van de andere kant van de toonbank. Hun vorige bedrijf, Pando, verkocht software voor transportbeheer en voor het traject van inkoop tot betaling, en ging begin 2026 naar een strategische koper. Nitin Jayakrishnan, medeoprichter en topman, verklaarde de ommezwaai uit wat volgens hem afliep: "In plaats van te proberen ze te laten bijbenen in een technologisch model dat aan het ondergaan was, dachten wij ze te kunnen laten overspringen naar een model dat net opkwam." Zijn medeoprichter Abhijeet Manohar zei het botter. "De overstap van software bouwen voor de gebruiker naar software bouwen die de gebruiker is, gaf ons een veel diepere verandering."

Ongeveer vijftig klanten gebruiken het platform, waaronder Meta, Unilever, Johnson & Johnson, Pfizer, Dunkin' en Cardinal Health. Freehand zegt miljarden aan betalingen te verwerken in zestig tot zeventig landen. Dat zijn grote, gecontroleerde concerns met volwassen inkoopafdelingen, en juist daarom loont het om het volgende getal nauwkeurig te lezen. Voor Nederlandse lezers ligt de vergelijking dicht bij huis, want Unilever heeft zijn wortels in Rotterdam.

De verhouding die verstopt zit in de zin van de oprichter

Het getal dat deze ronde verklaart, zijn niet de 75 miljoen. Het is een verhouding die Jayakrishnan zelf uitspreekt: "Bedrijven geven 16 miljard dollar per jaar uit aan software voor de toeleveringsketen en nog eens 348 miljard aan het aannemen van mensen om te doen wat die software niet kan." Zet je beide tegenover elkaar, dan is de personeelsregel 21,75 keer de softwareregel. Software is 4,4 procent van de 364 miljard die beide cijfers samen vormen.

Leg het grotere getal naast de eigen schatting van het bedrijf dat Amerikaanse ondernemingen jaarlijks meer dan 20 biljoen dollar aan hun toeleveringsketen besteden, en het werk dat vervangen moet worden is ongeveer 1,74 procent van de stroom waarin het zit. Een klein aandeel van een enorm getal, en dat is precies de marktvorm waar een groei-investeerder van houdt.

Gelezen als prijsstelling en niet als retoriek zegt de zin iets concreets. Freehand concurreert niet om de softwareregel. Het concurreert om de personeelsregel, en het heeft daarvoor 100 miljoen dollar opgehaald.

Waarom het uitmaakt: de budgetregel bepaalt welke toets u krijgt

Waarom het uitmaakt. In de meeste bedrijven wordt het goedkeuringspad gekozen op basis van het budget waaruit het geld vertrekt, niet op basis van wat het ding werkelijk doet. Software doorloopt een leveranciersonderzoek op beveiliging, een gegevensbeschermingseffectbeoordeling waar persoonsgegevens in het spel zijn, een blik van de architecten en een inkoopchecklist. Personeel en uitbestede diensten volgen een andere route, gebouwd om referenties en tarieven te toetsen, niet gegevensstromen en toegangsrechten.

Een agent die uw contracten leest, met uw leveranciers onderhandelt en uw geld verplaatst, kan dus binnenkomen door de deur waaraan geen softwaretoets hangt. Niets daarvan is een truc van de leverancier, en het punt is niet dat dit product onveilig zou zijn. Het punt is dat uw governance wordt vastgelegd door een boekhoudkundige keuze die valt voordat een technicus het ding heeft gezien.

De verplichtingen volgen uw boekhouding niet. Voor een Europese entiteit die eronder valt, raken de ketenverplichtingen uit NIS2 en, in de financiële sector, de DORA-regels over ICT-derden zo'n constructie al, uit welk budget zij ook betaald is. De interne indeling reist niet mee met het risico.

Vier werkwoorden, twee taken die gescheiden horen te blijven

Ja, maar. De eigen productbeschrijving van het bedrijf omvat vier handelingen: contracten lezen, met leveranciers onderhandelen, weglek opsporen, betalingen uitvoeren. Onderhandelen over het tarief doet de verplichting ontstaan. Het uitvoeren van de betaling maakt haar af. De interne beheersing houdt die twee in verschillende handen om een reden die niets met kunstmatige intelligentie te maken heeft: één partij die het bedrijf kan binden en tegelijk geld kan vrijgeven, is de oudste zwakte in elke financiële functie.

Noch de aankondiging noch de onafhankelijke berichtgeving noemt een bedrag waarboven een mens tekent, een uitzonderingsrij voor betwiste facturen, of een controlespoor dat een auditor achteraf kan volgen. Dat bewijst niet dat de beheersmaatregelen ontbreken. Bij invoeringen in concerns ter grootte van Pfizer en Unilever zullen maatregelen zijn uitonderhandeld. Het bewijst dat ze publiek onbepaald blijven, en dus dat de koper ze levert of erft wat er standaard staat ingesteld.

De gepubliceerde resultaten wijzen dezelfde kant op. Klanten haalden 5 tot 10 procent van de uitgaven terug in complexe categorieën, rondden werkstromen 5 tot 7 keer sneller af en verkortten de weg van inkoop naar betaling met meer dan 70 procent. Elk van die maatstaven gaat over doorloop of besparing. Geen enkele meet een terecht geweigerde betaling, en dat is het getal waar een accountant uiteindelijk naar vraagt.

Leg dit vast voordat de pilot begint

Stel een bedrag vast waarboven een met naam genoemde persoon goedkeurt, en zet het in het contract in plaats van in de configuratie, want configuratie verandert zonder handtekening en een contract niet. Spreek het af voor de pilot, zolang u nog onderhandelingsruimte hebt, en niet nadat het besparingscijfer aan uw raad van commissarissen is getoond.

Eis een exporteerbaar controlespoor dat laat zien wat de agent heeft gelezen, wat hij heeft voorgesteld en wat hij heeft uitgevoerd, met tijdstempel en bewaard aan uw kant en niet bij de leverancier. Regel daarna wie de wederpartij is bij een overeenkomst die de agent uitonderhandelt, want een leverancier die later een tarief betwist, wendt zich tot het bedrijf waarvan de naam op het contract staat, niet tot het systeem dat het typte.

Benoem de uitgang terwijl u nog aan het kopen bent. Vraag wat er gebeurt met de onderhandelde voorwaarden, de leveranciersrelaties en de betaalgeschiedenis als u er over achttien maanden mee stopt, en krijg het antwoord op schrift. Een werktuig dat u kunt uitzetten, is een inkoopbesluit. Een functie waarvoor u uw eigen team hebt afgebroken, is iets anders.

Lees hierna: Vijftien klanten kochten zich in bij hun leverancier  |  Koop de muur, niet de robot