Runda 250 milionów dolarów z nietypową listą inwestorów

Moove zamknęło rundę Serii C o wartości 250 milionów dolarów przy wycenie 2,1 miliarda dolarów (odpowiednio około 195 milionów i 1,65 miliarda funtów według obecnych kursów wymiany), rundę, którą firma datuje na 31 lipca 2026 roku i ogłosiła 5 sierpnia. Mubadala Investment Company z Abu Zabi poprowadziła rundę, a fundusz wzrostu Toyoty Woven Capital oraz Ion Pacific pełniły rolę współliderów. BlueCrest Capital Management, Sona Capital, BlackRock, MUFG, Franklin Templeton i Uber również zainwestowali, obok inwestorów z wcześniejszych rund Moove. Firma pozyskała już łącznie około 694 milionów dolarów w 17 rundach finansowania od czasu powstania w Lagos w Nigerii, założona wspólnie przez Ladiego Delano i Jide Odunsiego.

"Każda wielka rewolucja technologiczna staje się wyścigiem infrastrukturalnym," powiedział Delano w ogłoszeniu. "Internet wymagał centrów danych. AI wymagała mocy obliczeniowej. Autonomia wymaga flot, ładowania, utrzymania, systemów danych i całodobowych operacji w każdym mieście." To ujęcie jest celowe. Moove przedstawia się jako operator utrzymujący w ruchu roboty innych firm, a lista inwestorów - państwowy fundusz inwestycyjny, ramię inwestycyjne producenta samochodów i największa na świecie platforma przewozowa - czyta się jak zakład, że ta warstwa zaplecza będzie miała większe znaczenie niż to, które oprogramowanie autonomicznej jazdy zwycięży.

Biznes stojący za modnym hasłem: finansowanie samochodów, a nie wożenie robotów

Zanim autonomia pojawiła się na scenie, Moove zbudowało swój biznes na wynajmie i finansowaniu pojazdów elektrycznych dla kierowców, głównie dla Ubera, który nazywa Moove swoim największym globalnym partnerem flotowym. Ten podstawowy biznes wciąż stanowi większość firmy: około 42 000 pojazdów w 29 miastach w 13 krajach oraz około 420 milionów dolarów rocznego przychodu powtarzalnego. Moove włączyło po drodze przejęcia w Brazylii i Japonii, a jego globalne zatrudnienie wynosi około 3 300 osób.

Segment autonomiczny jest mniejszy, ale to właśnie tam kierowany jest nowy kapitał. Moove obsługuje autonomiczne pojazdy innych firm, zamiast je budować, i już teraz obsługuje floty Waymo w Phoenix i Miami. Runda Serii C finansuje Nest, sieć baz zorientowaną na robotykę do ładowania, serwisowania, utrzymywania i dysponowania flotami autonomicznymi, planowaną dla nowych lokalizacji w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji, a także plan zwiększenia zespołu dedykowanego autonomii z około 150 osób do około 500.

Londyn: jedyny punkt, przez który przechodzi brytyjski debiut Waymo

Waymo wybrało Moove kilka miesięcy przed zamknięciem tej rundy do obsługi i utrzymania w pełni elektrycznej floty Jaguarów I-PACE, którą planuje uruchomić w Londynie, swoim pierwszym rynku poza Stanami Zjednoczonymi. Około dwóch tuzinów tych pojazdów spędziło już miesiące na ręcznej jeździe po drogach Londynu, ucząc się miasta, zanim wsiądzie do nich jakikolwiek pasażer, a Waymo dąży do uruchomienia usługi komercyjnej do końca 2026 roku, z zastrzeżeniem zgody brytyjskich regulatorów bezpieczeństwa. Każdy element tej operacji poza samym oprogramowaniem autonomicznej jazdy - baza, ładowarki, stanowiska serwisowe, ludzie dysponujący flotą każdego ranka - przechodzi przez Moove.

To jest szczegół, nad którym warto się zatrzymać: pierwsza usługa robotaksówek w Londynie będzie działać w oparciu o sieć baz należącą do prywatnej firmy, wśród której akcjonariuszy znajdują się teraz Uber, ramię inwestycyjne Toyoty i fundusz suwerenny Abu Zabi. Jeśli drugi operator robotaksówek zechce wejść do Londynu jako kolejny, albo do jakiejkolwiek innej dużej europejskiej stolicy po nim, Moove - świeżo dokapitalizowane i już sprawdzone dokładnie w tym zadaniu - jest najbardziej oczywistym partnerem do wyboru, a być może jedynym dysponującym skalą baz pozwalającą szybko powiedzieć tak. To fakt strukturalny, który warto nazwać, zanim stanie się niewidoczny.

Konsekwencja dla właścicieli: monopole infrastrukturalne nie muszą budować samochodów

Miasta rozważające własne programy robotaksówek - Paryż, Berlin, Madryt i inne uważnie obserwują Londyn - dziedziczą ten sam wybór, którego Londyn już dokonał. Gdy jeden operator posiada sieć baz, umowy na ładowanie, personel serwisowy i oprogramowanie dyspozytorskie dla autonomicznej floty miasta, zmiana operatora później oznacza odbudowę fizycznej infrastruktury, a nie renegocjację licencji na oprogramowanie. To znacznie wyższy koszt zmiany niż uzależnienie od dostawcy, z jakim zwykle radzą sobie samorządy, i znacznie taniej jest negocjować to przed zbudowaniem bazy niż po jej zbudowaniu.

Także dla producentów samochodów stawka jest konkretna: Jaguar Land Rover jest już związany z tą transakcją poprzez flotę I-PACE, którą Moove będzie obsługiwać w Londynie. Postawienie teraz na Moove oznacza zakład, że żaden rywal nie zbuduje równoważnej sieci baz, zanim ekspansja Moove dotrze do kolejnego miasta na jego liście. 250 milionów dolarów pozyskanych w tym tygodniu kupuje mało efektowną warstwę pod oprogramowaniem autonomicznej jazdy - bazy, ładowarki, stanowiska serwisowe, systemy dyspozytorskie - a robiąc to, zawęża liczbę wiarygodnych operatorów, spośród których kolejne miasto i kolejny producent samochodów będą faktycznie mogli wybierać.

Czytaj dalej: Waymo buduje własny układ, by przestać płacić Nvidii  |  Europejska alternatywa dla SpaceX pozyskuje 450 mln