De verdediging die een rechtbank zojuist heeft afgewezen
Suno's verdediging in München rustte op een enkel idee: als de EU AI-wet al een openbare samenvatting van trainingsinhoud vereist, zou daarnaast geen aparte auteursrechtlicentie meer nodig moeten zijn. De rechtbank van München I verwierp dat argument op 31 juli 2026 volledig en oordeelde dat "de EU AI-wet het geldende EU-auteursrechtkader niet verandert" en dat de transparantieverplichtingen onder artikel 53 "de vereisten van de DSM-richtlijn en de InfoSoc-richtlijn aanvullen" in plaats van ze te vervangen. Regelgevende openbaarmaking en auteursrechtelijke toestemming zijn twee gescheiden verplichtingen, en het naleven van de ene ontslaat een bedrijf niet van de andere.
Dit is het argument dat elk bedrijf zou moeten verontrusten dat een generatief AI-hulpmiddel inkoopt, niet alleen Suno. De compliancepagina van een leverancier over de AI-wet, zijn gepubliceerde samenvatting van trainingsdata, zijn transparantiecertificaat, niets daarvan zegt iets over of de onderliggende inhoud gelicentieerd was. De twee vragen hebben niets met elkaar te maken, en dit vonnis is het eerste dat dit zwart op wit vaststelt.
Wat München eigenlijk heeft vastgesteld
De zaak, aangespannen door de Duitse auteursrechtenorganisatie GEMA over zes muziekcomposities, leidde tot bevindingen tegen vier afzonderlijke handelingen: reproductie voor trainingsdoeleinden in de Verenigde Staten, reproductie door memorisatie binnen het model zelf in Duitsland, mededeling aan het publiek door het model aan te bieden, en reproductie en mededeling aan het publiek door de output die het genereert. De rechtbank gelastte Suno de omvang van zijn gebruik van de GEMA-catalogus openbaar te maken en schadevergoeding te betalen, waarvan het exacte bedrag nog moet worden vastgesteld.
De meest verstrekkende bevinding zit onder de kop verborgen: het Duitse auteursrecht bereikte gedrag dat zich volledig op Amerikaanse bodem afspeelde. De rechtbank baseerde haar bevoegdheid op een forumregel die specifiek geldt voor auteursrechtenorganisaties, paste vervolgens Amerikaans auteursrecht toe op de trainingshandelingen zelf en verwierp Suno's beroep op fair use, waarbij ze de zaak onderscheidde van eerdere Amerikaanse uitspraken waarin het trainingsmateriaal niet herkenbaar was in de output van het model.
De lat komt steeds lager te liggen
Dit is GEMA's tweede overwinning tegen een aanbieder van generatieve AI in minder dan een jaar. In november 2025 oordeelde dezelfde Münchense rechtbank al tegen OpenAI wegens diens vermogen om songteksten op verzoek te reproduceren, en stelde daarbij een regel vast die nog steeds geldt: een eiser hoeft geen "direct technisch bewijs te leveren dat aantoont dat een specifiek werk concreet identificeerbaar is in de parameters van het model." Suno voegt nu een tweede precedent aan dat eerste toe, en breidt de Duitse aansprakelijkheid uit naar training die in het buitenland is uitgevoerd.
Twee uitspraken tegen twee verschillende bedrijven, van dezelfde rechtbank, binnen twaalf maanden, is geen toeval om te negeren. Elke AI-leverancier die een generatief hulpmiddel in Duitsland verkoopt, wat het ook produceert, opereert nu tegen de achtergrond van een reeks uitspraken van Duitse rechtbanken die auteursrechtelijke aansprakelijkheid vaststellen met een lagere bewijsdrempel en een ruimer rechtsgebied dan de meeste leveranciers een jaar geleden aannamen.
De vraag die u aan uw AI-leverancier moet stellen
Voor dit vonnis kon een inkoopteam de transparantiepagina van een leverancier over de AI-wet redelijkerwijs behandelen als indicator voor diens algehele compliancehouding. Die kortere weg gaat niet langer op. De twee vragen, heeft deze leverancier aan zijn openbaarmakingsplichten onder de AI-wet voldaan, en heeft deze leverancier de auteursrechten op de inhoud waarmee hij trainde geregeld, vereisen nu afzonderlijke antwoorden, en een zelfverzekerd ja op de eerste vraag bewijst niets over de tweede.
Voor een Europees bedrijf dat een generatief AI-hulpmiddel licentieert voor marketingteksten, productfoto's, code of muziek, is de praktische stap om rechtstreeks te vragen of de trainingsinhoud gelicentieerd was of onder een specifieke uitzondering valt, in plaats van een compliancecertificaat over de AI-wet te accepteren als antwoord op een vraag waarvoor het nooit bedoeld was.
Servola Journal
We doen dit voor iedereen die probeert bij te blijven met wat technologie met ons leven doet. De mensen die het bouwen, en de mensen die het overkomt. Servola Journal bestaat zodat wat we leren van hen allemaal is.
Niemand betaalt ons hiervoor. Geen advertenties, geen betaalmuur, gratis voor iedereen. We geloven gewoon dat begrijpen wat er met ons allemaal gebeurt niet zou moeten afhangen van wie het zich kan veroorloven ervoor te betalen.
Als dit je vandaag iets heeft gegeven, zeg ons dan om door te gaan. Volg ons, laat een like achter, of schrijf een positieve reactie. We lezen ze allemaal, en ze zijn wat ons op de been houdt.
Lees hierna: OpenAI wil zijn eigen incidentenklok. Brussel begon er eerder een. | Uw AI-Leverancier Kreeg Zojuist Post Uit Brussel



