De bank in dit verhaal is niet X

Op 27 juli verliet X Money de bètafase op uitnodiging en ging open voor Premium- en Premium Plus-abonnees in de Verenigde Staten. Aangeboden worden tot 6 procent rente op jaarbasis over het saldo, een metalen Visa-betaalpas gegraveerd met de eigen gebruikersnaam, 3 procent teruggave op kaartuitgaven, directe overboekingen gericht aan een X-gebruikersnaam, gratis geldautomaatgebruik en een welkomststorting van 15 dollar. Een virtuele kaart wordt automatisch uitgegeven en kan op de dag van aanmelding in Apple Wallet worden gezet.

Cross River Bank meldde dezelfde dag dat zij de instelling achter dit alles is. In haar eigen bewoordingen is zij een aanbieder van technologische infrastructuur voor ingebouwde financiële oplossingen, en wat zij aan X levert zijn door de FDIC verzekerde rentedragende rekeningen, de Visa-betaalpas en de overige betaalcapaciteit. Zij stelt dat X het eerste sociale platform in de Verenigde Staten is met ingebouwde betalingen tussen personen. X heeft vergunningen als geldtransactiekantoor in meer dan 40 staten en in Washington DC, en daarom bereikt de uitrol 41 staten plus DC en blijven New York en Massachusetts buiten beeld.

Lees die taakverdeling nauwkeurig, want zij vormt het hele product. X bezit de schil, de adressering via gebruikersnaam en de abonnementsrelatie. Cross River bezit de bankvergunning, de depositorekening en de toezichtrechtelijke verplichting. Zodra er geld in X Money gaat, is X niet de partij die het houdt.

Tien miljoen dollar is een netwerk, geen garantie

Het cijfer van 10 miljoen dollar dekking doet in de marketing het meeste werk en verdient daarom de beste uitleg. De gebruikelijke FDIC-dekking in de Verenigde Staten bedraagt 250.000 dollar per inlegger, per verzekerde bank en per tenaamstellingssoort. Geen enkele afzonderlijke bank biedt 10 miljoen.

Het hogere bedrag komt voort uit automatische spreiding. Het saldo staat niet op een rekening bij een bank, maar wordt over een netwerk van partnerinstellingen verdeeld in delen die elk onder de grens van 250.000 blijven, en de aangeprezen dekking is de som van die delen. Dat is in het Amerikaanse bankwezen een geoorloofde en veelgebruikte constructie en zij doet wat zij belooft. Het betekent ook dat de lijst van banken die het geld houden een lijst is die de klant niet ziet, niet heeft gekozen en niet als vaststaand mag beschouwen.

De 6 procent heeft een vergelijkbare vorm. Het loopt op tot 6 procent voor Premium Plus, de hoogste laag van 40 dollar per maand of 395 per jaar, terwijl Premium-abonnees hetzelfde tarief pas halen na het vervullen van voorwaarden rond salarisbijschrijving. Een rendement dat een abonnement ontsluit is niet hetzelfde instrument als rente die een bank op een deposito betaalt, ook al staat er op het scherm hetzelfde jaarpercentage.

Artikel 12 is de muur die dit product in Europa raakt

Verplaats hetzelfde product naar Europa en het werkt niet meer, om een specifieke en al lang beslechte reden. Artikel 12 van de richtlijn elektronisch geld verbiedt het toekennen van rente of enig ander voordeel dat samenhangt met de duur waarin de houder het elektronische geld aanhoudt. Geen maximumtarief. Een verbod. Een in Frankfurt, Dublin of Vilnius vergunde instelling voor elektronisch geld mag klantgelden houden, de kaart uitgeven en betalingen uitvoeren, en zij mag geen enkel basispunt uitkeren omdat een saldo blijft staan.

De zekerstellingsregels wijzen dezelfde kant op. Een instelling voor elektronisch geld neemt geen deposito's aan. Zij stelt klantgelden zeker op gescheiden rekeningen of in veilige activa met laag risico, buiten de eigen balans, juist opdat zij niet worden uitgeleend. Geld dat niet wordt uitgeleend levert ook niet de marge op waaruit 6 procent zou worden betaald. En het Europese beschermingsbedrag verschilt naar aard en niet alleen naar omvang: de richtlijn depositogarantiestelsels dekt 100.000 euro per inlegger per bank, en zij dekt bankdeposito's, geen zekergestelde e-gelden.

Een Europese versie van deze app heeft daarom twee eerlijke vormen. Zij kan een instelling voor elektronisch geld zijn met een goede kaart, snelle overboekingen en helemaal geen rente. Of zij kan een bankpartnerschap zijn, en dan zit er een vergunde kredietinstelling aan de andere kant, hoort haar naam in de klantvoorwaarden, en hecht de depositogarantie zich aan die bank in plaats van aan de app die de klant heeft geopend.

De vraag die vooraf beslecht moet worden

Voor wie in Europa embedded finance bouwt of inkoopt, is deze lancering een leerzaam exemplaar en geen bouwtekening. Wat wel meereist zijn de bedieningsideeën: een betaling richten aan een gebruikersnaam in plaats van aan een IBAN, bij aanmelding meteen een virtuele kaart in de telefoonportemonnee zetten, en de rekening onderbrengen in een abonnement dat het bedrijf toch al verkoopt.

Wat niet meereist is het rendement, en het rendement is juist het luide deel van het Amerikaanse product. Elk Europees aanbod dat een rentepercentage op een bewaard saldo adverteert, onthult daarmee iets structureels over zichzelf, namelijk dat er een kredietinstelling achter zit. Zoek uit welke, op welke voorwaarden, en of de klant met die bank of met u een overeenkomst sluit.

Drie punten horen vóór ondertekening in het dossier. Welke entiteit klantgelden houdt en onder welke vergunning. Of de aan klanten gecommuniceerde bescherming een depositogarantie of een zekerstelling van gelden is, want die twee begeven het op verschillende manieren. En wiens naam in de voorwaarden staat wanneer een betaling vastloopt, want dat is de naam die de klant opzoekt zodra het geld niet aankomt. In Nederland houdt De Nederlandsche Bank het register van vergunde instellingen voor elektronisch geld bij, en één blik daarin beantwoordt de eerste vraag binnen enkele minuten.

Lees hierna: Peacock is nu een onderdeel van YouTube Premium  |  Nothing schrapt 100 banen na een recordlancering