Een deal die overal groen licht kreeg behalve in Europa
Electronic Arts was 36 jaar een beursgenoteerd bedrijf voordat de aandeelhouders op 22 december 2025 stemden voor een beursexit in een volledig contante deal van 55 miljard dollar, de grootste leveraged buyout ooit geregistreerd. De kopers vormen een consortium onder leiding van het Public Investment Fund van Saudi-Arabie, samen met Silver Lake en Affinity Partners. In de Verenigde Staten kwam de Hart-Scott-Rodino-mededingingsgoedkeuring in juni 2026 en nam de grootste binnenlandse horde weg, terwijl een aparte nationale veiligheidstoetsing door CFIUS loopt tot een uiterste datum van 28 september 2026.
Daarmee blijft Europa de laatste nog levende beslissing. De Europese Commissie opende het dossier in juli 2026, gaf belanghebbenden tien dagen vanaf 1 juli om te reageren en stelde een voorlopige fusietermijn tot 22 juli, met een parallelle toetsing onder de Verordening buitenlandse subsidies die tot eind juli doorloopt. Fase een kan de deal meteen goedkeuren of opschalen naar een diepere fase twee. De maker van EA Sports FC en Battlefield, met studio's door heel Europa, wacht nu meer op Brussel dan op enige andere toezichthouder.
Waarom de Verordening buitenlandse subsidies de echte test is
Het instrument dat hier telt is niet het klassieke fusiereglement, maar de Verordening buitenlandse subsidies, die de EU sinds 2023 toepast om te voorkomen dat staatsgeld van buiten de EU de interne markt scheeftrekt. Zij laat de Commissie onderzoeken of de financiele steun van een buitenlandse overheid een bieder een oneerlijk voordeel geeft wanneer die een Europees bedrijf koopt of een openbare aanbesteding wint. Een buyout verankerd door een staatsfonds is precies het feitenpatroon waarvoor de FSR is geschreven, en een op consumenten gerichte gamesuitgever van de omvang van EA maakt dit tot de meest zichtbare test tot nu toe.
Het minder voor de hand liggende punt voor eigenaren is dat de FSR een tweede, onafhankelijke poort is die naast de mededingingstoetsing staat en een andere vraag stelt. Het klassieke mededingingsrecht vraagt of een deal de concurrentie schaadt; de FSR vraagt of het geld erachter verstorende staatssteun is. Een transactie kan zuiver zijn op de eerste en toch worden onderzocht op de tweede, en daarom verandert een staatsgebonden financier het Europese risicoprofiel van elke deal, niet alleen van deze. Ook voor de Nederlandse ACM verschuift daarmee de meetlat.
Wat een door een staat gesteunde koper voor uw tijdlijn betekent
Kapitaal van staatsfondsen is overvloedig geworden in technologie en games, van belangen in studio's tot volledige overnames, en het is vaak het goedkoopste en meest geduldige geld op tafel. De adder zit in de regelgeving, niet in de financien. Wanneer de financier een staatsfonds is, kan Europa een screening toepassen die een puur privaat consortium nooit zou activeren, en het kan dat doen nadat de aandeelhouders en de mededingingsinstantie van de thuismarkt al hebben getekend. Dat maakt van closing-zekerheid een bewegend doel dat in Brussel wordt gemeten, niet in de bestuurskamer.
Voor een eigenaar die een verkoop, een samenwerking of een kapitaalronde afweegt, luidt de praktische regel: behandel de herkomst van het kapitaal van een koper als een eigenstandig due-diligencepunt. Als het geld staatsgebonden is en de onderneming de EU raakt, reserveer dan een FSR-toetsing in het tijdschema, verwerk de vertraging in de verbrekingsclausules en ga er niet van uit dat een Amerikaanse of aandeelhoudersgoedkeuring de zaak afsluit. De zaak EA tekent de kaart waartegen elke grote door een staat gesteunde Europese deal voortaan wordt gelezen.
Lees hierna: Xbox snijdt na zijn grootste gok | 5,9 miljoen Switch 2's en een 26-jaars dieptepunt
