Wat Xbox echt tegen zijn personeel zei

Op 10 juni zetten Xbox-topvrouw Asha Sharma en contentbaas Matt Booty een nuchtere zin voor de medewerkers: het bedrijf kan op zijn huidige koers niet verder. Het memo lanceerde wat het bedrijf een reset van 100 dagen noemt, een expliciete herziening van budgetten, marketing en structuur, en legde het moment van de pijn op juli, net na de afsluiting van Microsofts boekjaar op 30 juni.

Het bedrijf heeft geen aantal banen gepubliceerd, al circuleert in de sectorberichtgeving een orde van grootte van zo'n 1.000 rollen die onbevestigd blijft. Wat bevestigd is, is de richting. Na bijna 69 miljard dollar voor de aankoop van Activision Blizzard, de grootste deal die de sector heeft gezien, snoeit Microsoft nu in de games-organisatie die het bijeenkocht, en Sharma toonde interesse in een goedkoper consoleniveau als onderdeel van de reset.

Waarom het ertoe doet: schaal kocht geen stabiliteit

De reset raakt de studio's het hardst. De berichtgeving rond de ontslagen noemt Ninja Theory, de maker van Hellblade, naast Arkane, Compulsion Games, Undead Labs en Double Fine, de studio achter Psychonauts, als bedreigd door sluiting, verkoop of het zelfstandig verdergaan. Microsoft heeft geen van deze uitkomsten bevestigd, en sommige verslagen wijzen eerder op verkoop dan sluiting, maar de druk op de eigen teams is echt en beperkt zich niet tot Xbox.

Dat is het deel dat eigenaren goed moeten lezen. Dezelfde berichtgeving wijst op bezuinigingen bij Sony, Electronic Arts en BioWare in hetzelfde venster, wat betekent dat de correctie structureel is en niet de misstap van één bedrijf. De les van de afgelopen drie jaar is ongemakkelijk voor wie aannam dat consolidatie veiligheid betekende: de meeste studio's van de sector bezitten heeft ze niet afgeschermd van dezelfde budgetrekening als iedereen.

De kern: voor iedereen rond games

Het praktische gevolg is een kortere lijst van kapitaalkrachtige kopers. Als de grootste eigen eigenaar zijn voetafdruk verkleint en de rivalen parallel snijden, verliezen onafhankelijke studio's klanten voor hun projecten en hun talent, en kantelt het platformmodel van het bezitten van studio's naar een slankere, multiplatform en op abonnementen gedreven economie. Een betaalbaar consoleniveau past bij die verschuiving: aan meer spelers verkopen op goedkopere hardware, minder dure interne teams dragen.

Voor Europese studio's is de blootstelling concreet. Velen leunen op belastingkredietregelingen in het Verenigd Koninkrijk en op het continent en op het verkopen of pitchen aan precies deze eigen pijplijnen, dus een slanker Xbox en een voorzichtig Sony versmallen de ruimte om ambitieus werk te financieren. De beweging om te volgen is niet het ontslagcijfer uit de kop, maar of deze teams worden gesloten of verkocht, want een verkoop houdt het talent in de sector terwijl een sluiting het eruit haalt.