De handeling die iedereen als uitstel las
Op 14 juli stelde de Europese Commissie een gedelegeerde handeling vast, en binnen een dag was de berichtgeving op één woord uitgekomen: vrijstelling. Smartwatches, activiteitsmeters en slimme brillen hoefden volgens de berichten geen batterij meer te dragen die de klant zelf kan wisselen. Dichtgelijmde behuizingen waren veilig.
Dat is niet wat de handeling doet. De verplichting is niet verdwenen. Ze is van adressaat gewisseld, en die nieuwe adressaat wordt uiteindelijk door de eigenaar betaald.
Wat artikel 11 werkelijk zegt
Artikel 11 van Verordening (EU) 2023/1542 is van toepassing vanaf 18 februari 2027. Het eist dat een in een product ingebouwde draagbare batterij op elk moment tijdens de levensduur van het product eenvoudig door de eindgebruiker kan worden verwijderd en vervangen, met in de handel verkrijgbaar gereedschap en zonder fabrieksgebonden of gespecialiseerde apparatuur.
De verordening kende vóór deze maand al beperkte afwijkingen. Apparaten die voor natte omgevingen zijn ontworpen en bepaalde medische hulpmiddelen onder de Verordeningen (EU) 2017/745 en 2017/746 volgen een ander spoor: de batterij moet er nog steeds uit, maar een onafhankelijke vakman haalt hem eruit.
Zes categorieën, één verschoven plicht
De handeling van 14 juli voegt zes categorieën aan dat tweede spoor toe. Het gaat om wearables, waaronder de Commissie smartwatches, activiteitsmeters, slimme brillen en alles wat in kleding is verwerkt verstaat; bepaalde medische hulpmiddelen; elektronisch speelgoed; draagbare thermometers; op het dak gemonteerde telematica-apparatuur; en uitrusting die onder de regels voor explosiegevaarlijke omgevingen valt.
Geen ervan verlaat de verordening. Wie in de EU verkoopt, moet de batterij nog altijd met in de handel verkrijgbaar gereedschap verwijderbaar en vervangbaar houden. Wat verandert is wie dat mag doen, en een onafhankelijke vakman is niet de eindgebruiker en ook niet automatisch de eigen servicedienst van de fabrikant.
Geldend recht is het nog niet
Een gedelegeerde handeling is niet af zodra de Commissie haar vaststelt. Deze ging voor toetsing naar het Europees Parlement en de Raad en treedt pas 20 dagen na publicatie in het Publicatieblad in werking, mits geen van beide instellingen bezwaar maakt. Right to Repair Europe heeft zijn inbreng over de afwijkingen van artikel 11 al vastgelegd.
Onze lezing, die geen enkele bron maakt: inkoopbeslissingen die deze maand worden genomen steunen op een instrument waartegen nog bezwaar kan worden gemaakt. De datum die sinds 2023 echt vastligt, en die deze maand niets heeft verschoven, is 18 februari 2027.
Wat in het volgende contract hoort
Wie een vloot van wat dan ook uit die lijst beheert, en veel Nederlandse bedrijven doen dat zonder het vloot te noemen, loopt na februari 2027 via een professioneel reparatiekanaal. Wearables voor buitendienstpersoneel, dakgemonteerde telematica op bestelbussen, handterminals gekeurd voor explosiegevaarlijke omgevingen in de chemie, klinische thermometers: overal hangt het erop dat iemand de behuizing kan openen.
Drie regels in het volgende contract regelen het. Noem het onafhankelijke vakmanskanaal. Leg de prijs per stuk voor batterijvervanging vast. Leg de doorlooptijd vast. Een leverancier die daar geen antwoord op heeft, offreert u een apparaat met servicekosten die nergens zijn ingeprijsd.
Lees hierna: Europa noemt deze ring geen wellnessgadget | Een miljard dollar waard, en geen enkele camera
