Co się zmienia 27 września

Dwa nowe obowiązki stają się wiążące dla każdego, kto sprzedaje towary konsumentom w UE od 27 września, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2025/1960.

Każdy sprzedawca, zarówno w internecie, jak i w sklepie stacjonarnym, musi pokazywać zharmonizowane oznaczenie przypominające klientowi o dwuletniej ustawowej gwarancji minimalnej. Oznaczenie musi znajdować się w widocznym miejscu, mieć co najmniej format A4 po wydrukowaniu, być kolorowe w wersji internetowej, oraz zawierać skanowalny kod QR prowadzący do rzeczywistych praw konsumenta.

Drugi obowiązek jest dobrowolny, dopóki producent sam go nie uruchomi. Każda komercyjna gwarancja trwałości, która jest bezpłatna, obejmuje cały produkt i trwa dłużej niż dwa lata, musi teraz nosić stałą etykietę UE o nazwie GARAN: projekt z ptaszkiem, ikoną kalendarza i kodem QR, drukowany w rozmiarze co najmniej 95 na 100 milimetrów. Marka, która nadal reklamuje 'trzy lata gratis' bez użycia etykiety, nie składa już zwykłej obietnicy marketingowej, lecz obietnicę, dla której rozporządzenie wymaga już konkretnego formatu.

Oznaczenie GwarancjiEtykieta Trwałości GARAN
DotyczyKażdego sprzedawcy, każdej sprzedażyTylko gwarancji spełniających trzy warunki
WarunekAutomatyczny, bez warunkuBezpłatna, cały produkt, powyżej dwóch lat
Minimalny rozmiarA4 po wydrukowaniu95 x 100 mm po wydrukowaniu
Musi pokazywaćPodsumowanie dwuletniej gwarancji, kod QRTytuł GARAN, ptaszek, ikona kalendarza, kod QR, czas trwania

Ustawa, której dwadzieścia krajów jeszcze nie dokończyło

Oznaczenie i etykieta wywodzą się oba z dyrektywy w sprawie wzmocnienia pozycji konsumentów na rzecz transformacji ekologicznej, przyjętej w lutym 2024 roku, którą państwa członkowskie musiały wdrożyć do prawa krajowego do 27 marca 2026 roku.

28 maja Komisja Europejska wszczęła postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom przeciwko dwudziestu z dwudziestu siedmiu państw członkowskich za brak zgłoszenia pełnego wdrożenia: Belgii, Bułgarii, Czechom, Estonii, Grecji, Hiszpanii, Francji, Chorwacji, Cyprowi, Łotwie, Luksemburgowi, Węgrom, Malcie, Holandii, Austrii, Polsce, Portugalii, Słowenii, Finlandii i Szwecji. Każde państwo otrzymało dwa miesiące na odpowiedź, okno, które zamknęło się około 28 lipca, mniej więcej siedem tygodni przed terminem, który sklepy i tak muszą spełnić.

Irlandia i Wielka Brytania nie znajdują się na liście opóźnionych

Irlandii nie ma wśród dwudziestu państw wymienionych przez Komisję, podobnie jak Wielkiej Brytanii, która jako rynek spoza UE pozostaje całkowicie poza dyrektywą.

To nie zwalnia sprzedawcy z siedzibą w Wielkiej Brytanii z obowiązku. Same wytyczne Komisji mówią, że obowiązki dotyczące oznaczenia i etykiety obejmują każdą firmę, w UE lub poza nią, która kieruje swoją działalność sprzedażową do konsumentów w UE, więc irlandzki klient kupujący na brytyjskiej stronie nadal jest objęty, mimo że sama Wielka Brytania nigdy nie miała terminu wdrożenia, który mogła przegapić.

Co robi sprzedawca technologii, mając dwanaście dni

Pierwszym praktycznym krokiem jest przegląd, nie samej etykiety, lecz każdej obietnicy trwałości już obecnej na karcie produktu lub w witrynie sklepowej.

Poradniki zgodności śledzące dyrektywę bazową wskazują cztery procent rocznego obrotu firmy w danych państwach członkowskich jako maksymalną karę. Krajowy organ egzekwowania danego sprzedawcy może wciąż czekać na własną ukończoną ustawę, ale sam projekt etykiety pochodzi z bezpośrednio obowiązującego rozporządzenia UE, a nie z tego jeszcze niedokończonego tekstu krajowego, więc obowiązek na półce i gotowość do egzekwowania biegną według dwóch różnych zegarów, które tylko wyglądają na powiązane.