Een defensiereus heeft zojuist zijn eigen ontvlechting gefinancierd

Vijftien miljoen euro, elf maanden na de vorige ronde

Project Q, in 2021 opgericht en werkzaam vanuit Berlijn en München, kondigde op 14 juli een serie A van 15 miljoen euro aan. De ronde werd geleid door Expeditions, een Pools fonds dat al aandeelhouder was, met deelname van de Duitse durfkapitaalfirma Heliad. Zij komt elf maanden na de financieringsronde van 7,5 miljoen euro van het bedrijf, een korte tussenpoos voor een defensiesoftwarebedrijf en een lange voor het dreigingsbeeld waaraan het verkoopt. Het geld gaat naar één product: HYDRIS.

De derde investeerder is degene om even bij stil te staan. HENSOLDT, de Duitse specialist in sensoren en radar, is een beursgenoteerde defensiereus. Het bedrijf verkoopt het soort materieel dat uiteindelijk decennialang in nationale systemen vastgeschroefd zit. Het heeft nu een positie genomen in de softwarelaag die boven materieel als het zijne ligt en dat materieel verwisselbaar maakt.

HYDRIS is gebouwd om leveranciers vervangbaar te maken

HYDRIS is een opensourceplatform voor integratie en orkestratie, bedoeld voor krijgsmachten, overheidsdiensten en beheerders van kritieke infrastructuur. Het moet commerciële technologie, verouderde systemen, sensoren en commando- en controleplatformen aan elkaar knopen via een leveranciersneutrale architectuur, met gegevensverwerking aan de rand van het netwerk en gedistribueerde werking, gebouwd op open standaarden. Zonder omhaal gezegd is het het bindweefsel tussen dingen die nooit ontworpen zijn om met elkaar te praten, en het is met opzet geen eigendom van wie die dingen geleverd heeft.

Leonard Wessendorff, bestuursvoorzitter en medeoprichter, omschreef het doel als krijgsmachten en veiligheidsdiensten in staat stellen om zelfstandig nieuwe technologie te integreren en veel sneller te reageren wanneer de dreiging verandert. Lees dat als een uitspraak over inkoop en niet als een technische. Zelfstandig betekent zonder terug te gaan naar de leverancier die u het vorige verkocht. En snel betekent zonder een meerjarig integratieprogramma tussen een besluit en het effect ervan.

In de integratielaag zit de afhankelijkheid

Defensiereuzen hebben nooit echt dozen verkocht. Ze verkopen dozen plus de enige begaanbare weg om die dozen te laten samenwerken met al het andere dat u bezit, en het is die tweede helft die een klant twintig jaar vasthoudt. Wie niet opnieuw kan integreren, kan niet wisselen, en wie niet kan wisselen, onderhandelt niet. De zakelijke IT leerde dat tien jaar geleden, en het kostte wat, en de les kwam in dezelfde bewoordingen: de laag die uw systemen verbindt is de laag waaraan u toebehoort.

De lezing van Servola. Een defensiereus die open, leveranciersneutrale orkestratie financiert doet niet aan liefdadigheid en spreekt zichzelf niet tegen. Het is een weddenschap dat deze laag hoe dan ook een handelswaar wordt, of de gevestigde partijen dat nu leuk vinden of niet, en dat binnen zitten in het ding dat je tot handelswaar maakt beter is dan erbuiten staan. HENSOLDT koopt een stoel naast de laag die ooit zijn eigen producten eerlijker zal beprijzen. Dat is een rationele ruil, en hij verraadt welke kant de kopers op duwen.

Een volledig Europese aandeelhoudersstructuur, geleid vanuit Warschau

Project Q zegt dat het na de ronde uitsluitend door Europese investeerders wordt gedragen, en voor een bedrijf dat aan ministeries van Defensie verkoopt is dat een commercieel feit en geen leus. Soevereiniteitstaal is makkelijk te produceren. Een aandeelhoudersstructuur zonder niet-Europees geld is daarentegen controleerbaar, en dat is de versie die een aanbestedingstoets overleeft.

De hoofdinvesteerder verdient op zichzelf aandacht. Expeditions is Pools en leidt een ronde in een Duits bedrijf, en dat is niet de richting waarin Europees defensiekapitaal van oudsher stroomde. De kaart van wie deze sector financiert wordt sneller opnieuw getekend dan de kaart van wie erin bouwt, en de oostrand van het continent heeft nu het geld en niet alleen de urgentie.

De inkooples overleeft het defensiekader

U hoeft geen sensoren aan te schaffen om hier belang bij te hebben. HYDRIS noemt beheerders van kritieke infrastructuur uitdrukkelijk bij zijn beoogde gebruikers, en het structurele probleem dat het aanpakt is het doodgewone: een park van systemen uit verschillende tijdperken en van verschillende leveranciers, waarvan er geen enkel gebouwd is om samen te werken en die nu allemaal moeten samenwerken. De organisatie die haar integratielaag bezit kan elk onderdeel eronder vervangen. De organisatie die haar niet bezit huurt haar eigen architectuur van degene die het grootste stuk leverde.

Wat u hiermee doet. Haal bij de volgende grote aanschaf de integratielaag uit het bestek en beprijs haar apart, met een expliciet antwoord op één vraag: als wij deze leverancier over vier jaar vervangen, wat moet er dan opnieuw gebouwd worden? Kan niemand dat beantwoorden, dan is de geoffreerde prijs niet de prijs die u gaat betalen. Een defensiereus heeft zojuist eigen geld achter die logica gezet, en dat is een sterkere aanbeveling dan welke verkooppresentatie ook.

Lees hierna: De e-maillaag tegen lock-in is nu opgekocht  |  IBM's slechtste dag waarschuwt voor geheugenprijzen