Een schermloze speaker en een klacht van 41 pagina's

Apple diende op 10 juli 2026 een klacht van 41 pagina's in bij de Amerikaanse federale rechtbank voor het noordelijk district van Californië, in San Jose. De gedaagden zijn OpenAI, de hardwarestudio io Products, en twee met naam genoemde personen die eerder bij Apple werkten. Apples eigen taalgebruik zet de toon: het bedrijf beschuldigt OpenAI van een plan "op elk niveau, van leden van het technisch personeel tot de hardwarechef."

De twee genoemde personen zijn Tang Tan, hardwarechef bij OpenAI, die ongeveer 24 jaar bij Apple werkte en opklom tot vice-president verantwoordelijk voor het ontwerp van iPhone en Apple Watch voordat hij in 2024 overstapte naar io Products, en Chang Liu, lid van OpenAI's technisch personeel. Apples klacht beschuldigt Tan ervan zichzelf leveranciersinformatie te hebben gemaild en kandidaten te hebben gevraagd Apple-hardwareonderdelen mee te nemen naar gesprekken, en beschuldigt Liu ervan vertrouwelijke bestanden te hebben gedownload en een collega te hebben geleerd hoe ze te kopiëren.

Het product waar het geschil om draait is OpenAI's eerste hardwareapparaat, naar verluidt een schermloze slimme speaker, rond en ongeveer zo groot als een hockeypuck, ontwikkeld met Jony Ive's ontwerpstudio LoveFrom via io Products, dat OpenAI in mei 2025 overnam voor 6,4 miljard dollar. Geruchten spreken van een prijs tussen de 300 en 400 dollar en een lancering in 2027.

OpenAI's antwoord: de schuld bij Apples eigen sloten leggen

OpenAI diende zijn verzoek tot afwijzing in op 5 augustus 2026. De toon is net zo scherp als die van Apple: het verzoek noemt de klacht "door en door verrot" en stelt dat die "duidelijk zonder behoorlijk onderzoek is ingediend en is opgebouwd uit selectief geciteerde communicatie en gewoon gedrag zonder context."

Het centrale juridische argument gaat over Apples eigen beveiliging, niet over het gedrag van OpenAI. OpenAI stelt dat Apple medewerkers persoonlijke iCloud-accounts liet gebruiken voor werk en de toegang van een vertrokken engineer nooit introk, en dat een leidinggevende naar verluidt ingelogd bleef op het iCloud-account van een oud-medewerker om bestanden over te zetten. Als Apple het materiaal intern niet geheim kon houden, betoogt OpenAI, kan het nu niet beweren dat dat materiaal aan de juridische drempel van een bedrijfsgeheim voldeed. OpenAI voegt toe geen "gebruik, behoefte of verlangen naar Apples bedrijfsgeheimen" te hebben en iets "volledig nieuws en anders dan alles bij Apple" te bouwen.

Apple diende op 8 augustus 2026 zijn reactie in en noemde OpenAI's gedrag "herhaalde gevallen van opzettelijke diefstal." Beide partijen bepleiten hun verzoeken op 1 oktober 2026 voor de Amerikaanse federale rechter Edward Davila, die de zaak in juli overnam nadat die was herverdeeld vanaf een magistraatsrechter.

Dit is eigenlijk geen AI-verhaal

Haal het AI-kader eraf en dit wordt een wervingszaak die zich in elke kapitaalintensieve sector met een talentrijke rivaal in de buurt kan voordoen: farmacie, halfgeleiders, luchtvaart, autotechniek. Wat het de moeite waard maakt om te bestuderen, is dat beide bedrijven elkaar aanklagen en tegelijk zaken met elkaar blijven doen.

De verdeling van 400 medewerkers en 40 brieven is het echte verhaal. Het laat zien hoe gewoon kruisbestuiving in werving is geworden op een krappe, goedbetaalde technische arbeidsmarkt, en hoe een enkele rechtszaak jarenlange routinematige werving kan omzetten in een bewijsvergaringsproces dat tientallen mensen raakt die nooit hadden verwacht in een geschil te worden meegesleept.

De zaak toont ook de twee goedkoopste verdedigingen waarover een bedrijf beschikt dat van een rivaal werft: wijzen op de eigen laksheid van de eiser in toegangscontrole, en aantonen dat het nieuwe werk voldoende verschilt zodat de oude geheimen niet gebruikt konden zijn. Beide verdedigingen werken alleen als ze zijn gedocumenteerd voordat iemand een rechtszaak begint, niet erna. Ook Europese werkgevers moeten dit niet als een puur Amerikaans risico zien: de EU-richtlijn bedrijfsgeheimen schept vergelijkbare aansprakelijkheid voor elk bedrijf dat personeel werft dat vertrouwelijke informatie van een concurrent meebrengt, dus dezelfde gewoontes gelden ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan.

Vier stappen voordat je van een rivaal werft

Zet drie gewoontes op voordat je een concurrent-engineer een aanbod doet. Trek de toegang van elke vertrekkende medewerker tot interne systemen en cloudaccounts in op de laatste werkdag, en controleer of dat ook echt is gebeurd; precies dat verzuim bij Apple staat nu centraal in OpenAI's verdediging. Laat nieuwe medewerkers schriftelijk weten dat ze geen vertrouwelijk materiaal, codenamen of hardware van een vorige werkgever mogen meenemen naar sollicitatiegesprekken of hun nieuwe bureau, en bewaar de ondertekende bevestiging.

Documenteer het technische verschil tussen de oude en de nieuwe functie van een nieuwe medewerker, want "we bouwen iets anders" is alleen een verdediging als je dat later kunt bewijzen. En ga er niet van uit dat een lopende zakelijke relatie met het bedrijf waar je van werft je beschermt zodra er een rechtszaak begint: Apple en OpenAI bewijzen dat een samenwerking en een rechtszaak parallel kunnen lopen.

Lees hierna: Apple klaagt OpenAI aan om hardwaregeheimen  |  De naam laten vallen beëindigde de zaak niet