Sony I Warner Pozywają Anthropic Za Piractwo

Sony I Warner Złożyły Pozew W Kalifornii 28 Sierpnia

Sony Music Publishing i Warner Chappell Music złożyły późnym wieczorem 28 sierpnia 2026 roku pozew przeciwko Anthropic, dyrektorowi generalnemu Dario Amodeiowi i współzałożycielowi Benjaminowi Mannowi przed Sądem Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Północnego Okręgu Kalifornii, jak podają TechCrunch i Music Business Worldwide, które obie zapoznały się z treścią pozwu. Pozew oskarża Anthropic o prowadzenie jednej z największych i najbardziej bezczelnych, wieloletnich kradzieży własności intelektualnej w historii, jak ujmują to same wydawnictwa, i żąda odszkodowania za to, co pozew opisuje jako celową, wieloletnią operację gromadzenia danych, a nie jednorazowe potknięcie.

Pozew opisuje dwa sposoby pozyskiwania danych. Twierdzi, że Mann osobiście pobrał ponad pięć milionów pirackich książek przez BitTorrent z cienistej biblioteki Library Genesis w czerwcu 2021 roku, a pracownicy Anthropic pobrali kolejne dwa miliony książek z Pirate Library Mirror w lipcu 2022 roku. Obie cieniste biblioteki zawierają nuty i teksty piosenek osadzone wewnątrz plików książek, co według wydawnictw tłumaczy, jak dane treningowe Claude'a wchłonęły ich katalog bez licencji. Ponadto pozew zarzuca, że Anthropic pobierał teksty bezpośrednio z licencjonowanych serwisów MusixMatch i LyricFind, a także wykorzystywał dodatkowy materiał ze zbiorów danych Common Crawl, The Pile i Books3.

Te Same Fakty Kosztowały Już Anthropic 1,5 Miliarda Dolarów

Anthropic zawarł ugodę w niemal identycznej sprawie we wrześniu 2025 roku, gdy sędzia federalny w sprawie Bartz nakazał firmie zapłacić autorom 1,5 miliarda dolarów za te same pobrania z Library Genesis i Pirate Library Mirror, na które teraz powołują się wydawnictwa muzyczne. Tamto orzeczenie wyznaczyło jasną granicę: trenowanie modelu sztucznej inteligencji na tekstach chronionych prawem autorskim było legalne, ale pozyskiwanie kopii treningowych drogą piractwa już nie. Sony i Warner Chappell nie proszą żadnego sądu o wyznaczenie tej granicy na nowo. Proszą o zastosowanie tej samej granicy, którą sędzia już wyznaczył, do innego katalogu chronionych utworów.

Przy 150 tysiącach dolarów za umyślnie naruszony utwór grupie powodów wystarczy zaledwie kilka tysięcy potwierdzonych piosenek, aby osiągnąć ekspozycję liczoną w miliardach, jeszcze zanim doliczy się choćby jedną karę za usunięcie informacji o zarządzaniu prawami. Sam pozew wydawnictw wymienia piosenki takie jak Ain't No Mountain High Enough, Eye of the Tiger, Livin' On a Prayer i Uptown Funk jako przykłady wyciągnięte z danych treningowych, co pokazuje, że praca nad identyfikacją stojąca za liczbą dziesiątek tysięcy jest już w dużej mierze wykonana.

Co To Zmienia Dla Każdego, Kto Kupuje Claude W Europie

Europejskie firmy licencjonujące Claude do treści, marketingu lub wewnętrznych narzędzi wiedzy stają teraz naprzeciw kolejnej grupie posiadaczy praw, która toczy spór o dokładnie to samo pytanie o pochodzenie danych treningowych, przy czym leżące u podstaw fakty zostały już w dużej mierze ustalone przez sędziego w innej sprawie. To właśnie to połączenie, przyznane zachowanie plus nowa grupa powodów z ustawowo określonym odszkodowaniem, naprawdę zmienia sytuację: to nie nowa teoria prawna, to nowy rachunek za stare przyznanie się do winy. Grupa posiadaczy praw nie musi już udowadniać, że Anthropic w ogóle piracił treści; wystarczy, że wykaże, że jej utwory znajdowały się w tym samym, już przyznanym pirackim korpusie, co jest kwestią dokumentów, a nie sporem o odpowiedzialność.

Praktyczna konsekwencja dla europejskiego nabywcy dotyczy zakupów, a nie ryzyka procesowego. Każda firma, która nie zapytała jeszcze pisemnie swojego dostawcy sztucznej inteligencji, jakie korpusy treningowe i jaka metoda pozyskania danych stoją za modelem, za który płaci, opiera się na założeniu, które oba powyższe przypadki pokazują jako już niebezpieczne. Wydawnictwa muzyczne wygrały bitwę o identyfikację, zestawiając własne, przyznane przez Anthropic zbiory danych z metadanymi katalogu; każdy posiadacz praw z porównywalnym katalogiem, banki zdjęć, europejskie wydawnictwa prasowe, dostawcy dokumentacji technicznej, może przeprowadzić to samo zestawienie wobec tej samej przyznanej listy zbiorów danych. Sprawa Sony i Warner Chappell nie jest ostatnim pozwem zbudowanym na przyznaniu się Bartz. To wzór dla następnego.

We do this for everyone trying to keep up with what technology is doing to our lives. The people who build it, and the people it happens to. The Servola Journal exists so that what we learn belongs to all of them.

Nobody pays us for this. No ads, no paywall, free to everyone. We just believe that understanding what's happening to all of us shouldn't depend on who can afford to pay for it.

If it gave you something today, tell us to keep going. Follow us, leave a like, or write a positive comment. We read every one, and they are what keeps us going.

Czytaj dalej: Mechanical Turka Nie Zabiła Konkurencja  |  List o cyberatakach AI to też dowód