Een vrijdagbericht heropende een handelsdossier
Op vrijdag 24 juli, een dag nadat de Europese Commissie Google een boete van 890 miljoen euro had opgelegd op grond van de Digital Markets Act, schreef Donald Trump op Truth Social dat hij onmiddellijk een Section 301-onderzoek tegen de Europese Unie zou starten. Hij beschuldigde het blok ervan Amerikaanse bedrijven te bestelen, zei dat de techboetes volledig zouden worden teruggedraaid en beloofde op het vroegst mogelijke moment een substantieel invoerrecht op de EU. De Europese Unie, schreef hij, zal een zeer hoge prijs betalen.
Section 301 van de Trade Act van 1974 is het instrument dat deze regering ook tegen China inzette. Het stelt de Amerikaanse handelsgezant in staat vast te stellen dat de praktijken van een ander land onredelijk of discriminerend zijn en de Amerikaanse handel belasten, en daarna op die vaststelling te handelen. De boete werd op 23 juli in Brussel aangekondigd. Het antwoord lag binnen vierentwintig uur in Washington.
De doelwittenlijst werd in december geschreven
Wat telt is niet de dreiging, maar de lijst die al bestaat. Op 17 december 2025 noemde de Amerikaanse handelsgezant negen Europese bedrijven als mogelijke doelwitten als de EU zou volhouden met wat hij discriminerende behandeling van Amerikaanse dienstverleners noemde: Accenture, Amadeus, Capgemini, DHL, Mistral AI, Publicis Groupe, SAP, Siemens en Spotify. Het bureau verklaarde dat de Verenigde Staten geen andere keuze zouden hebben dan elk beschikbaar middel te gaan gebruiken, en wees erop dat Amerikaans recht het heffen van vergoedingen of beperkingen op buitenlandse diensten toestaat.
Geen van die negen bedrijven had iets te maken met hoe Google shoppingresultaten rangschikt of app-ontwikkelaars factureert. Zij staan op de lijst omdat zij aan de Amerikaanse markt verkopen, iets wat de handelsgezant plaatste tegenover de meer dan 100 miljard dollar aan directe investeringen die deze firma's in Europa dragen. Voor een Nederlandse ondernemer loopt de blootstelling via de logistiek: DHL rijdt en vliegt een groot deel van het Europese pakket- en vrachtvolume via knooppunten in Nederland, en dat maakt de doorbelasting van een dienstenmaatregel hier een vervoerskostenvraag.
De bodem was diezelfde ochtend al verschoven
Er bestaat een basis voordat enig nieuw onderzoek is afgerond. Nieuwe Amerikaanse invoerrechten van 10 tot 12,5 procent op 60 handelspartners, de Europese Unie inbegrepen, werden om 00.01 uur op diezelfde vrijdag van kracht. Zij vervingen een heffing van 10 procent op grond van Section 122 die die dag afliep, en zij rusten op dezelfde Section 301-bevoegdheid die Trump uren later inriep.
De reeks is dus niet een dreiging gevolgd door een mogelijk invoerrecht. Het is een tariefbodem die vrijdagochtend omhoog ging, een onderzoek dat vrijdagmiddag werd aangekondigd en een in december gepubliceerde doelwittenlijst die achter beide ligt. Elk element is afzonderlijk bescheiden. Samen beschrijven zij een richting.
Brussel weigerde het reglement al te verhandelen
De positie van de Commissie is onveranderd en is geen onderhandelingshouding: de EU bezit het soevereine recht om economische activiteit op eigen grondgebied te reguleren, en de Digital Markets Act is geen wisselgeld in handelsgesprekken. Die houding overleefde de vorige ronde van tariefdreigingen en er is geen teken dat zij nu verzacht.
Daaronder ligt een harder signaal. In januari 2026 legde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken visumbeperkingen op aan vijf Europese ambtenaren die aan de Digital Markets Act en de Digital Services Act hadden gewerkt. Visummaatregelen tegen met naam genoemde toezichthouders, een openbare doelwittenlijst, een hogere tariefbodem en nu een formeel onderzoek zijn vier verschillende instrumenten voor een doel binnen acht maanden. Basiskansen wegen hier zwaarder dan retoriek, en de basiskans wijst op escalatie en niet op een snelle schikking.
De blootstelling is contractueel, niet politiek
Hier zit de praktische verschuiving. Invoerrechten op goederen raakten software en professionele diensten vrijwel nooit, waardoor de contracten die daarover gaan zelden met heffingen in gedachten zijn geschreven. Section 301 staat vergoedingen en beperkingen op diensten toe, wat betekent dat een SAP-licentie, een opdrachtbeschrijving van Accenture of Capgemini, een boekingsfeed van Amadeus, een vergoeding aan Publicis, een vrachtfactuur van DHL of een inferentierekening van Mistral voor het eerst een Amerikaanse handelsmaatregel zou kunnen dragen. Als uw bedrijf bij een van de negen inkoopt, of bij een leverancier die van hen afhangt, is de vraag niet politiek. Het is een clausule.
Doe drie dingen voor het kwartaal sluit. Haal de contracten met elke genoemde leverancier op en zoek de bepalingen over wetswijziging, heffingen en belastingen, en stel dan vast wie een nieuwe last draagt. Vraag elke leverancier schriftelijk wat hij zou doorbelasten en met welke opzegtermijn. En waar een Amerikaanse maatregel op diensten een afhankelijkheid van één bron zou treffen, reken nu een tweede optie door in plaats van tijdens de aankondiging. Niets daarvan vereist het voorspellen van de uitkomst, en dat is precies het punt.
Lees hierna: Brussel heeft zojuist een prijs op Googles zoekdata gezet | Uw bedrijfsdata kreeg een Europees AI-lab
