Het gedrag was technisch, niet contractueel

Op 25 juli nam de Chinese staatsadministratie voor marktregulering haar definitieve sanctiebesluit tegen Trip.com Group, het grootste online reisplatform van het land, waarmee een onderzoek van ongeveer zes maanden werd afgesloten. De toezichthouder verbeurde 1,66 miljard yuan aan onrechtmatige winst en legde een boete op van 3,52 miljard yuan, samen 5,2 miljard yuan of ruwweg 770 miljoen dollar. Het is de zwaarste mededingingssanctie die deze toezichthouder sinds de Alibaba-zaak in 2021 aan één Chinees technologiebedrijf heeft opgelegd.

Waarom dit telt: lees wat de toezichthouder werkelijk beschreef. Trip.com zou mechanismen voor verkeersallocatie, platformregels en technische maatregelen hebben gebruikt om exclusieve afspraken met hotels veilig te stellen, en sommige exploitanten hebben aangezet ervan af te zien op concurrerende platforms te verkopen. Vrijwel niets daarvan staat in een contract. Verkeersallocatie is een rankingbeslissing. Platformregels zijn voorwaarden die het platform eenzijdig kan wijzigen. Technische maatregelen zijn code.

Dat onderscheid is het verhaal. Een hotel dat had willen weten of het aan een exclusiviteitsafspraak onderworpen was, had zijn overeenkomst van voor tot achter kunnen lezen zonder iets te vinden, omdat de afspraak werd uitgevoerd via wat het platform met de vermelding deed en niet via wat het platform had opgeschreven.

Europees recht bereikt dit al, en bijna geen verkoper kan het bewijzen

Er is niets exotisch aan deze schadetheorie in Europa. Zelfbevoordeling en voorwaarden die een zakelijke gebruiker ontmoedigen elders betere condities aan te bieden zijn precies wat de digitalemarktenverordening adresseert voor aangewezen poortwachters, en het Britse digitalemarktenregime geeft de toezichthouder daar vergelijkbare gedragsbevoegdheden over ondernemingen met strategische marktstatus. Pariteitsclausules bij hotelboekingen zijn bovendien al jaren onderwerp van procedures voor Europese rechters en in meerdere lidstaten beperkt.

Het gat is bewijsrechtelijk, niet juridisch. Een Europese hotelgroep, retailer of appontwikkelaar die vermoedt dat de zichtbaarheid daalt zodra elders wordt vermeld, bevindt zich meestal precies daar: bij het vermoeden. De rankinggegevens liggen bij het platform. Bij de verkoper ligt het gevoel dat de boekingen in het voorjaar terugliepen.

Geen autoriteit kan handelen op een gevoel, en uw commerciële team kan dat in een heronderhandeling evenmin. De asymmetrie is niet dat er regels ontbreken. Ze is dat de benadeelde partij als enige het gedrag niet heeft vastgelegd.

Bouw het dossier voordat u het nodig hebt

Meet de relatie negentig dagen door. Leg wekelijks en gedateerd uw gemiddelde rankingpositie vast voor uw tien belangrijkste zoektermen op elk platform waar u verkoopt, plus uw vertoningsvolume en uw conversieratio. Dit is een spreadsheet, geen project, en de discipline zit erin dat het volgens een schema wordt vastgelegd en niet tijdens een conflict bij elkaar wordt gezocht.

Doe één bewuste test. Overweegt u een extra kanaal, vermeld daar dan een afgebakende deelverzameling van uw voorraad of assortiment en houd de rest constant. Vergelijk daarna beide groepen op het oorspronkelijke platform gedurende de volgende zes tot acht weken. Een verschil tussen uw testgroep en uw controlegroep op hetzelfde platform is het soort bewijs dat een juridische toets doorstaat, omdat het seizoensinvloed als verklaring uitsluit.

Onderhandel vervolgens met de meting in de hand. De meeste van deze kwesties bereiken nooit een toezichthouder, en dat zou ook niet nodig moeten zijn. Een commercieel gesprek waarin u met gedateerde cijfers kunt stellen wat er met uw zichtbaarheid gebeurde na een specifieke beslissing, is een wezenlijk ander gesprek dan een waarin u alleen zorgen kunt uiten. Het Trip.com-besluit is voor u vooral nuttig omdat het bevestigt welk gedrag een autoriteit inmiddels bereid is te beprijzen, en 5,2 miljard yuan is een getal dat het goed doet in een onderhandeling.