Region hydroenergetyczny planuje z gazem

13 sierpnia Northwest Power and Conservation Council opublikował projekt swojego dziewiątego regionalnego planu energetycznego, najnowszą edycję dwudziestoletniej regionalnej prognozy, którą rada sporządza mniej więcej co pięć lat, odkąd Kongres powołał ją w 1980 roku, aby równoważyć dostawy energii elektrycznej z ochroną ryb i dzikiej przyrody w całym systemie rzeki Columbia. Kluczową liczbą tej edycji jest prognoza popytu na poziomie od 50 do 100 procent wzrostu w ciągu najbliższych dwóch dekad - przedział, który rada wprost przypisuje centrom danych, elektryfikacji pojazdów i budynków oraz zwykłemu wzrostowi liczby ludności w Waszyngtonie, Oregonie, Idaho i zachodniej Montanie.

Aby niezawodnie pokryć ten przedział, projekt zaleca dodanie do 2032 roku około 11 000 megawatów nowej generacji: około 9000 MW energii wiatrowej i słonecznej oraz do 2100 MW nowego gazu ziemnego, z czego sam Waszyngton otrzymuje 500 do 1250 MW. W regionie, w którym hydroenergetyka Bonneville Power Administration nadal zapewnia około trzech czwartych mocy sieci, a polityka związana z pożarami lasów i łososiami od dziesięcioleci utrudniała jakąkolwiek nową generację kopalną, samo zalecenie budowy nowych elektrowni gazowych jest wiadomością, którą przeoczyłby nagłówek mówiący tylko o wietrze i słońcu.

Magazyny energii same nie wystarczą

Plan łączy tę generację z 5 gigawatami magazynów energii w bateriach i 590 megawatami reakcji po stronie popytu - zasobami, na których regionalne przedsiębiorstwa energetyczne opierały się od lat, argumentując, że niestabilne odnawialne źródła energii mogą zastąpić moc kopalną. Dyrektorka planowania energetycznego, Jennifer Light, ujęła ten wybór wprost: żadne pojedyncze źródło nie jest w stanie samodzielnie pokryć rosnących potrzeb energetycznych regionu, tylko portfel opłacalnych zasobów zapewnia właściwą równowagę między ekonomią, efektywnością, niezawodnością i wystarczalnością.

To sformułowanie samo w sobie jest przyznaniem się. Rada, której wcześniejsze plany opierały się na efektywności i odnawialnych źródłach energii, by uniknąć nowej mocy kopalnej, zaleca teraz do 2,1 gigawata gazu właśnie dlatego, że magazyny energii i odnawialne źródła, nawet przy 9 GW i 5 GW, nie są w stanie samodzielnie zagwarantować krzywej popytu, która może się podwoić. Gaz nie jest preferencją; jest zabezpieczeniem niezawodności, którego wymaga górny zakres prognozy.

Przedsiębiorstwa energetyczne muszą teraz planować z centrami danych, a nie wokół nich

Projekt oznacza także zmianę proceduralną: po raz pierwszy rada zaleca przedsiębiorstwom energetycznym bezpośrednią koordynację z deweloperami centrów danych przy planowaniu zasobów, zamiast traktować duże obciążenia jako tło wzrostu popytu, które da się wchłonąć później. To milczące przyznanie, że centra danych w regionie, który historycznie eksportował tanią energię wodną, stały się na tyle duże i nieprzewidywalne, że potrzebują własnego miejsca przy stole planistycznym.

Projekt jest otwarty na konsultacje publiczne do 16 października 2026 roku, przed ostatecznym planem spodziewanym pod koniec 2026 roku lub na początku 2027 roku, przy szacowanym koszcie wdrożenia bliskim 2,3 miliarda dolarów. Bez względu na to, jaka ostatecznie będzie liczba dotycząca gazu, plan już ustala, że amerykański północny zachód, region, który zbudował swoją tożsamość klimatyczną na taniej energii wodnej, traktuje teraz nową generację kopalną jako pozycję, którą jego własni regionalni planiści uznają za konieczną, a nie opcjonalną, aby nadążyć za napędzanym przez sztuczną inteligencję wzrostem popytu.

Czytaj dalej: PJM Odrzuca Własne Głosowanie Większością Dwóch Trzecich  |  14 Gigawatów CenterPoint Przychodzi z Klauzulą Przepadku